Art. 88. Kara pieniężna za nieterminowe wydanie decyzji

W przypadku gdy właściwy organ nie wyda w terminie, o którym mowa w art. 76 ust. 2, decyzji, o których mowa w art. 76 ust. 1, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę pieniężną w wysokości 1000 zł za każdy dzień zwłoki. Przepisu art. 35 ust. 6a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane nie stosuje się.

Komentarz do Art. 88.

Przepis określa sankcję za niewydanie przez właściwy organ decyzji w terminie wskazanym w art. 76 ust. 2, dotyczących spraw wymienionych w art. 76 ust. 1. Jeżeli termin zostanie przekroczony, organ wyższego stopnia wymierza właściwemu organowi karę pieniężną. Kara wynosi 1000 zł za każdy dzień zwłoki, a więc jej wysokość zależy od długości opóźnienia.

Regulacja wskazuje zarówno podmiot podlegający sankcji, jak i organ uprawniony do jej wymierzenia. Adresatem kary jest organ, który nie wydał decyzji w wymaganym terminie, natomiast karę nakłada organ wyższego stopnia. Z brzmienia przepisu wynika, że po stwierdzeniu niewydania decyzji w terminie organ wyższego stopnia wymierza karę, a nie jedynie może to zrobić. Przepis nie uzależnia jej wysokości od rodzaju niewydanej decyzji ani od wartości sprawy, lecz wyłącznie od liczby dni zwłoki.

Końcowa część przepisu wyłącza stosowanie art. 35 ust. 6a ustawy - Prawo budowlane. Oznacza to, że wskazana tam regulacja nie znajduje zastosowania do sytuacji objętej art. 88. W praktyce przepis ustanawia więc konkretną, naliczaną za każdy dzień zwłoki sankcję za przekroczenie terminu oraz przesądza, który organ ma obowiązek ją wymierzyć.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 234.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

budowlane prawo

Art. 87.Art. 89.