Art. 58. Zakaz zatrudnienia osoby uprawnionej do odmowy zeznań

Osoba pozostająca z radcą w takiej relacji, która uprawniałaby tę osobę do odmowy składania zeznań na podstawie art. 261 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, nie może zostać zatrudniona w Urzędzie Prokuratorii Generalnej.

Komentarz do Art. 58.

Przepis określa szczególną przesłankę, która wyłącza możliwość zatrudnienia danej osoby w Urzędzie Prokuratorii Generalnej. Zakaz dotyczy osoby pozostającej z radcą w relacji tego rodzaju, że na podstawie art. 261 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego przysługiwałoby jej uprawnienie do odmowy składania zeznań.

Kluczowe znaczenie ma zatem nie samo istnienie jakiejkolwiek relacji z radcą, lecz jej charakter. Musi to być relacja odpowiadająca przesłankom wskazanym w przywołanym przepisie, czyli taka, która daje osobie możliwość odmowy zeznań. Artykuł nie opisuje tej relacji samodzielnie, lecz odsyła do regulacji określającej prawo odmowy składania zeznań.

Skutek jest jednoznaczny: osoba spełniająca ten warunek nie może zostać zatrudniona w Urzędzie Prokuratorii Generalnej. Przepis odnosi się do samej możliwości zatrudnienia, a więc ustanawia ograniczenie już na etapie przyjmowania do pracy. Nie przewiduje przy tym dodatkowych wyjątków ani odrębnych warunków zastosowania zakazu. W praktyce rozstrzygające jest ustalenie, czy między osobą ubiegającą się o zatrudnienie a radcą istnieje relacja uprawniająca tę osobę do odmowy składania zeznań na podstawie wskazanego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2261.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

kodeks postępowania cywilnego

Art. 57.Art. 59.