Art. 7. Wniosek o prawo pomocy

1. Prawo pomocy może być przyznane wnioskodawcy na jego wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Wniosek jest wolny od opłat sądowych.

2. Wniosek sporządza się na piśmie w języku polskim albo w języku angielskim. Jeżeli dokumenty uzasadniające wniosek nie są sporządzone w jednym z tych języków, do wniosku dołącza się ich tłumaczenie na język polski lub język angielski dokonane przez osobę uprawnioną według prawa państwa członkowskiego do dokonywania tłumaczeń.

Komentarz do Art. 7.

Przepis określa podstawowe zasady składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca może wystąpić z takim wnioskiem zarówno przed wszczęciem postępowania, jak i w jego toku. Oznacza to, że możliwość ubiegania się o prawo pomocy nie jest ograniczona wyłącznie do etapu, w którym postępowanie już się rozpoczęło. Wniosek składa sam wnioskodawca, a przepis nie uzależnia jego złożenia od uiszczenia opłaty, ponieważ wyraźnie wskazuje, że wniosek jest wolny od opłat sądowych.

Wniosek musi mieć formę pisemną. Dopuszczalne są dwa języki jego sporządzenia, polski albo angielski. Regulacja obejmuje również dokumenty uzasadniające wniosek. Jeżeli zostały sporządzone w języku innym niż polski lub angielski, należy dołączyć ich tłumaczenie na jeden z tych języków. Tłumaczenie musi zostać wykonane przez osobę uprawnioną do dokonywania tłumaczeń według prawa państwa członkowskiego.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu jednolitych wymogów formalnych. Wnioskodawca może złożyć wniosek na piśmie bez ponoszenia opłaty sądowej, ale dokumenty sporządzone w innych językach wymagają odpowiedniego tłumaczenia. Przepis wyznacza więc zarówno moment, w którym wniosek może zostać złożony, jak i język wniosku oraz zasady przedstawiania dokumentów uzasadniających.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 284.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 6.Art. 8.