Art. 61. Zakaz obciążania marynarza kosztami repatriacji

Armator nie może:

1) wymagać od marynarza wpłacenia zaliczki w związku z kosztami repatriacji;

2) potrącać kosztów repatriacji z wynagrodzenia za pracę marynarza lub innych świadczeń wynikających z marynarskiej umowy o pracę, z wyjątkiem sytuacji, o których mowa w art. 59 ust. 3;

3) obciążać marynarza kosztami repatriacji w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 30 ust. 2.

Komentarz do Art. 61.

Przepis określa, w jaki sposób armator ma postępować z kosztami repatriacji marynarza. Jego zasadniczym celem jest wyłączenie możliwości przenoszenia tych kosztów na marynarza w formie zaliczki, potrącenia z należnych świadczeń albo bezpośredniego obciążenia.

Armator nie może przede wszystkim żądać od marynarza wpłacenia zaliczki na poczet kosztów repatriacji. Nie może również potrącać tych kosztów z wynagrodzenia za pracę ani z innych świadczeń wynikających z marynarskiej umowy o pracę. Od tego drugiego zakazu przewidziano wyjątek dotyczący sytuacji wskazanych w art. 59 ust. 3. Przepis nie opisuje tych sytuacji, lecz odsyła do odrębnej regulacji.

Trzeci zakaz dotyczy obciążania marynarza kosztami repatriacji w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 30 ust. 2. Także w tym zakresie art. 61 posługuje się odesłaniem i nie przytacza treści tych okoliczności.

W praktyce przepis wyznacza trzy odrębne ograniczenia działań armatora. Obejmują one zarówno żądanie wcześniejszej wpłaty, jak i odzyskiwanie kosztów przez potrącenie, a także obciążenie marynarza tymi kosztami w określonych okolicznościach. Znaczenie poszczególnych wyjątków zależy od treści przepisów, do których art. 61 odsyła.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 60.Art. 62.