Art. 54. Udzielanie marynarzowi urlopu wypoczynkowego

Armator udziela marynarzowi urlopu wypoczynkowego zgodnie z planem urlopów, w porozumieniu z marynarzem. W przypadku braku porozumienia termin urlopu wypoczynkowego marynarza ustala armator.

Komentarz do Art. 54.

Przepis określa sposób ustalania terminu urlopu wypoczynkowego marynarza. Za organizację urlopu odpowiada armator, który powinien udzielić go zgodnie z planem urlopów. Plan ten stanowi podstawę planowania terminów, ale przepis wiąże jego zastosowanie z porozumieniem zawartym z marynarzem.

Kluczowe znaczenie ma więc współdziałanie obu stron. Termin urlopu nie jest ustalany wyłącznie jednostronnie od początku, ponieważ armator powinien uwzględnić porozumienie z marynarzem. Przepis nie określa jednak szczegółowej formy ani treści takiego porozumienia. Wskazuje natomiast wyraźnie, co dzieje się w razie jego braku. Jeżeli armator i marynarz nie uzgodnią terminu urlopu, uprawnienie do jego ustalenia przechodzi na armatora.

Regulacja ustanawia zatem dwuetapowy mechanizm. W pierwszej kolejności termin urlopu jest związany z planem urlopów i uzgodnieniami z marynarzem. Dopiero brak porozumienia pozwala armatorowi samodzielnie ustalić termin. Rozwiązanie to porządkuje proces planowania wypoczynku i wskazuje, kto podejmuje decyzję w sytuacji, gdy wspólne ustalenie terminu nie jest możliwe. W praktyce marynarz uczestniczy w ustalaniu daty urlopu, ale brak uzgodnienia nie blokuje jego wyznaczenia, ponieważ ostatecznie termin ustala armator. Conversely, plan urlopów nie eliminuje znaczenia porozumienia, gdyż przepis wyraźnie wymaga uwzględnienia obu tych elementów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 53.Art. 55.