Art. 32. Świadczenie w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia

W przypadku, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3, marynarzowi przysługuje świadczenie w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia za pracę obliczonego według zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa zasady przyznania marynarzowi świadczenia w sytuacji wskazanej w art. 29 ust. 1 pkt 3. Jego zakres jest zatem związany z konkretnym przypadkiem określonym w innym przepisie, a sam art. 32 nie opisuje ponownie przesłanek powstania tego przypadku. Wskazuje natomiast, że w takiej sytuacji marynarzowi przysługuje świadczenie.

Wysokość świadczenia odpowiada jednomiesięcznemu wynagrodzeniu za pracę. Nie chodzi więc o dowolnie ustaloną kwotę ani o wartość określoną jako stała suma. Przepis wiąże wysokość świadczenia z wynagrodzeniem konkretnego marynarza, a punktem odniesienia jest wynagrodzenie za jeden miesiąc.

Istotne jest również to, że wynagrodzenie należy obliczyć według zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego. Odesłanie to określa sposób ustalenia podstawy świadczenia i wskazuje metodę, którą należy zastosować przy jego obliczaniu. Dzięki temu przepis nie tylko potwierdza samo prawo do świadczenia, lecz także wyznacza regułę ustalenia jego wysokości.

W praktyce art. 32 pełni więc dwie funkcje: potwierdza uprawnienie marynarza w przypadku z art. 29 ust. 1 pkt 3 oraz wskazuje, że świadczenie powinno odpowiadać miesięcznemu wynagrodzeniu obliczonemu z zastosowaniem zasad właściwych dla wynagrodzenia urlopowego. Przepis nie określa natomiast terminu wypłaty ani dodatkowych warunków poza odesłaniem do wskazanego przypadku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1569.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wynagrodzenia

Art. 31.Art. 33.