Art. 11. Czasowe ogrody działkowe

1. Na gruntach, które w planie zagospodarowania przestrzennego mają inne przeznaczenie, mogą być zakładane czasowo pracownicze ogrody działkowe. Czasowe ogrody zakłada się na okres nie krótszy niż 5 lat. Urządzenia na terenie takich ogrodów powinny mieć charakter czasowy.

2. Decyzja o likwidacji czasowego ogrodu działkowego powinna być wydana co najmniej na rok przed terminem, na który udzielona została lokalizacja. Likwidacja czasowego ogrodu następuje bez odszkodowania.

3. W braku decyzji, o której mowa w ust. 2, czasowy pracowniczy ogród działkowy staje się ogrodem stałym.

Komentarz do Art. 11.

Przepis reguluje zasady zakładania i likwidacji czasowych pracowniczych ogrodów działkowych, a także skutek braku decyzji o ich likwidacji. Taki ogród może powstać na gruncie, który w planie zagospodarowania przestrzennego ma inne przeznaczenie. Jego czasowy charakter oznacza, że lokalizacja jest udzielana na określony okres, nie krótszy niż 5 lat. Również urządzenia znajdujące się na terenie ogrodu powinny mieć charakter czasowy.

Kluczowe znaczenie ma decyzja dotycząca zakończenia funkcjonowania ogrodu. Powinna ona zostać wydana co najmniej na rok przed upływem terminu, na który udzielono lokalizacji. Jeżeli taka decyzja zostanie wydana, likwidacja czasowego ogrodu następuje bez odszkodowania. Przepis wiąże więc czasowe funkcjonowanie ogrodu zarówno z okresem lokalizacji, jak i z odpowiednio wczesnym wydaniem decyzji o jego likwidacji.

Ustęp 3 przewiduje wyraźny skutek braku decyzji, o której mowa w ust. 2. Jeżeli nie zostanie ona wydana, czasowy pracowniczy ogród działkowy staje się ogrodem stałym. Oznacza to, że upływ okresu, na który udzielono lokalizacji, nie prowadzi automatycznie do likwidacji ogrodu. Decydujące jest to, czy właściwa decyzja została wydana z wymaganym, co najmniej rocznym wyprzedzeniem. Przepis określa zatem zarówno przesłanki czasowego założenia ogrodu, jak i konsekwencję niepodjęcia decyzji o jego likwidacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1996 r. poz. 390.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.