Art. 112. Zaspokojenie wierzytelności zabezpieczonych

1. Wierzytelności zabezpieczone hipoteką przymusową, hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską, a także wygasające według przepisów ustawy prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na nieruchomości, podlegają zaspokojeniu z sumy uzyskanej ze sprzedaży przedmiotu obciążonego, obliczonej zgodnie z procentowym udziałem wartości przedmiotu zabezpieczenia w wartości sprzedawanego majątku, określonym w wycenie, o której mowa w art. 76 ust. 1 pkt 3.

2. Wierzytelności, o których mowa w ust. 1, są zaspokajane z kwoty, o której mowa w ust. 1, w kolejności przysługującego im pierwszeństwa wraz z odsetkami objętymi zabezpieczeniami, o których mowa w ust. 1.

3. Jeżeli stocznia jest dłużnikiem osobistym wierzyciela, wierzytelność zabezpieczona w sposób, o którym mowa w ust. 1, w części kwoty głównej niezaspokojonej z sum uzyskanych ze sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia, podlegają zaspokojeniu na równi z niezabezpieczonymi wierzytelnościami odpowiedniej kategorii.

Komentarz do Art. 112.

Przepis określa sposób zaspokojenia wierzytelności zabezpieczonych na składnikach majątku stoczni, jeżeli przedmiot obciążenia zostaje sprzedany. Dotyczy to między innymi hipotek, zastawów, zastawu rejestrowego, zastawu skarbowego i hipoteki morskiej. Obejmuje także prawa oraz roszczenia osobiste ciążące na nieruchomości, które zgodnie z ustawą wygasają.

Kwota przeznaczona na zaspokojenie wierzycieli jest ustalana z sumy uzyskanej ze sprzedaży obciążonego przedmiotu. Nie musi ona odpowiadać całej cenie sprzedaży. Oblicza się ją według procentowego udziału wartości przedmiotu zabezpieczenia w wartości sprzedawanego majątku, określonego w wycenie, o której mowa w art. 76 ust. 1 pkt 3. Tym samym wysokość środków przypadających na zabezpieczoną wierzytelność zależy od relacji wartości zabezpieczenia do wartości całego sprzedawanego majątku.

Z tej kwoty wierzytelności są zaspokajane według przysługującego im pierwszeństwa. Zabezpieczenie obejmuje również odsetki objęte tym zabezpieczeniem, co oznacza, że przy podziale odpowiedniej kwoty uwzględnia się nie tylko należność główną, lecz także takie odsetki.

Przepis wskazuje również, co dzieje się z niezaspokojoną częścią należności. Jeżeli stocznia jest osobistym dłużnikiem wierzyciela, część kwoty głównej, której nie pokryto ze sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia, podlega zaspokojeniu na równi z niezabezpieczonymi wierzytelnościami tej samej kategorii. Zabezpieczenie wpływa więc na pierwszeństwo i źródło zaspokojenia, ale nie wyłącza możliwości dochodzenia pozostałej części kwoty głównej w ramach właściwej kategorii wierzytelności niezabezpieczonych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1696.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 111.Art. 113.