Art. 35a. Wstrzymanie egzekucji wskutek powództwa

Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny, żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.

Komentarz do Art. 35a.

Przepis reguluje sytuację, w której istnienie albo wysokość należności egzekwowanej w postępowaniu administracyjnym może być kwestionowana przed sądem w drodze powództwa. Zastosowanie art. 35a zależy więc od dwóch elementów: rodzaju należności, przy którym przepisy dopuszczają takie powództwo, oraz faktycznego wniesienia go przez zobowiązanego do sądu.

Po otrzymaniu powództwa wierzyciel ma obowiązek zawiadomić o tym organ egzekucyjny. W zawiadomieniu wierzyciel żąda wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. Przepis wskazuje zatem kolejność działań: najpierw zobowiązany wnosi powództwo, następnie wierzyciel uzyskuje informację o jego wniesieniu, a potem przekazuje ją organowi egzekucyjnemu wraz z żądaniem wstrzymania egzekucji.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na powiązaniu postępowania sądowego dotyczącego samej należności z postępowaniem egzekucyjnym. Spór o to, czy należność istnieje lub w jakiej wysokości, zostaje zakomunikowany organowi prowadzącemu egzekucję, a wierzyciel występuje o przerwę w jej prowadzeniu aż do prawomocnego zakończenia sprawy przez sąd. Przepis nie obejmuje każdej należności ani każdego sporu, lecz wyłącznie przypadki, w których kwestionowanie istnienia lub wysokości należności w drodze powództwa jest dopuszczalne.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 268.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35.Art. 36.