o portowych urządzeniach do odbioru odpadów ze statków
Rozdział 4. Opłaty związane z gospodarowaniem odpadami ze statków
Rozdział 4
Opłaty związane z gospodarowaniem odpadami ze statków
Art. 19. Opłaty za odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków
Za odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków, innych niż pozostałości ładunku, armatorzy wnoszą opłaty: pośrednią, dodatkową i specjalną.
1. Opłatę pośrednią, przez którą rozumie się opłatę za świadczenie usług portowych w zakresie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, uiszcza się za każdy statek niezależnie od faktycznego odprowadzania odpadów ze statków.
2. Opłata pośrednia obejmuje:
1) koszty pośrednie,
2) co najmniej 30% całkowitych kosztów bezpośrednich rzeczywistego odprowadzania i przetwarzania odpadów ze statków w roku poprzedzającym, z możliwością uwzględnienia również kosztów związanych z przewidywanym natężeniem ruchu w roku następnym
określonych w załączniku do ustawy.
3. Opłata pośrednia w pełni pokrywa koszty odbioru i przetwarzania odpadów ze statków określonych w załączniku V do Konwencji MARPOL, włączając w to odpady związane z ładunkiem, inne niż pozostałości ładunku.
4. Odpady, o których mowa w ust. 3, obejmują również biernie poławiane odpady, które statki mogą zdać w porcie lub przystani morskiej bez ponoszenia dodatkowych opłat.
5. Opłata pośrednia nie obejmuje odbioru i przetwarzania odpadów pochodzących z systemów oczyszczania gazów spalinowych.
6. Nie pobiera się opłaty pośredniej od statku, który:
1) przebywa na kotwicowisku wchodzącym w skład infrastruktury portu lub przystani morskiej bez zamiaru zawinięcia do portu lub przystani morskiej;
2) zgodnie z art. 10 ust. 16 ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki uzyskał zwolnienie z obowiązku wcześniejszego informowania o odpadach ze statków, każdorazowego zdawania odpadów ze statków przed wypłynięciem z portu lub przystani morskiej oraz każdorazowego wnoszenia opłaty pośredniej.
1. Odbiór i przetwarzanie dodatkowych ilości odpadów ze statków nieobjętych opłatą pośrednią następuje za opłatą dodatkową.
2. Za odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków, o których mowa w art. 20 ust. 3, pobiera się opłatę dodatkową, jeżeli ich ilość przekracza maksymalną pojemność magazynowania statku, która jest deklarowana zgodnie z przepisami wydawanymi na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki.
Art. 22. Opłata specjalna za odbiór odpadów poza planem
Odbiór odpadów ze statków w czasie i w warunkach innych niż określone w planie gospodarowania odpadami ze statków następuje za opłatą specjalną.
1. Wysokość opłat, o których mowa w art. 19, zwanych dalej „opłatami”, ustala podmiot zarządzający portem lub przystanią morską.
2. Opłaty są wnoszone przez armatora na rzecz podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską.
3. Opłaty mogą być pobierane wraz z opłatami portowymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, pod warunkiem zapewnienia odróżnienia tych opłat.
4. Opłaty obejmują kategorie kosztów i przychodów netto związanych z funkcjonowaniem portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków i zarządzaniem nimi wymienione w załączniku do ustawy.
1. Wysokość opłat jest ustalana w taki sposób, aby nie zniechęcać armatorów do korzystania z portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków.
2. Wysokość opłat różnicuje się na podstawie następujących kryteriów:
1) kategorii, typu i wielkości statku;
2) niebezpiecznego charakteru odpadów ze statków.
3. Wysokość opłat obniża się na podstawie następujących kryteriów:
1) charakteru żeglugi, w którą statek jest zaangażowany, w szczególności w żeglugę morską bliskiego zasięgu;
2) konstrukcji, wyposażenia i działalności statku, które powodują, że na statku powstaje zmniejszona ilość odpadów ze statków, a odpadami ze statków gospodaruje się w sposób zrównoważony i bezpieczny dla środowiska, biorąc pod uwagę kryteria określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2022/91 z dnia 21 stycznia 2022 r. określającym kryteria wskazujące, czy na danym statku powstaje zmniejszona ilość odpadów, a odpadami gospodaruje się w sposób zrównoważony i przyjazny dla środowiska zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 (Dz. Urz. UE L 15 z 24.01.2022, str. 12).
1. Armator wnosi opłatę za odbiór i przetwarzanie pozostałości ładunku ze statku. Opłata może być pobierana wraz z opłatami portowymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, pod warunkiem zapewnienia odróżnienia tych opłat.
2. Opłatę za odbiór pozostałości ładunku ze statku ustala podmiot zarządzający portem lub przystanią morską.
3. Wysokość opłaty za odbiór pozostałości ładunku ze statku ustala się, biorąc pod uwagę ich rodzaj, ilość i koszt przetwarzania, oraz w taki sposób, aby nie zniechęcać armatorów do korzystania z portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków.
4. Opłata za odbiór pozostałości ładunku ze statku jest wnoszona przez armatora na rzecz podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską.
5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się w przypadku, gdy odbiorca ładunku ze statku zapewnia we własnym zakresie odbiór pozostałości ładunku ze statku.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, odbiorca ładunku ze statku informuje zarządzającego portem lub przystanią morską o planowanym odbiorze pozostałości ładunku ze statku na 24 godziny przed jego realizacją oraz okazuje mu dokument potwierdzający odbiór pozostałości ładunku ze statku wydany przez odbiorcę odpadów ze statków.
Pełna treść aktu: o portowych urządzeniach do odbioru odpadów ze statków.