Art. 19. Opłaty za odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków

Za odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków, innych niż pozostałości ładunku, armatorzy wnoszą opłaty: pośrednią, dodatkową i specjalną.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa podstawową zasadę finansowania odbioru i przetwarzania odpadów ze statków. Obowiązek wniesienia opłat spoczywa na armatorach, czyli podmiotach wskazanych wprost jako zobowiązane do ponoszenia tych należności. Zakres przepisu obejmuje odpady ze statków, ale został ograniczony przez wyłączenie pozostałości ładunku. Oznacza to, że regulacja odnosi się do odpadów objętych jej treścią, z pominięciem tej konkretnej kategorii.

W przepisie wymieniono trzy rodzaje opłat: pośrednią, dodatkową i specjalną. Ich wyliczenie wskazuje, że system opłat został podzielony na odrębne kategorie, jednak sam art. 19 nie określa przesłanek pobierania poszczególnych opłat, ich wysokości, sposobu obliczania ani terminów wnoszenia. Nie opisuje też procedury odbioru i przetwarzania odpadów.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega przede wszystkim na jednoznacznym wskazaniu dwóch elementów: kto ponosi opłaty oraz jakiego rodzaju czynności i odpady są nimi objęte. Adresatem obowiązku jest armator, a przedmiotem opłat jest odbiór i przetwarzanie odpadów ze statków innych niż pozostałości ładunku. Przepis stanowi więc ogólną podstawę obowiązku opłatowego i rozróżnia trzy jego rodzaje, pozostawiając poza swoim zakresem szczegółowe zasady ich stosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1250.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.