Art. 41a. Pożyczka dla zakładu

1. Skarb Państwa udziela pożyczki zakładowi, o którym mowa w art. 2 ust. 1, który do dnia 15 listopada 2008 r. złoży wniosek o pożyczkę, jeżeli zakład ten, w dniu złożenia wniosku, spełnia łącznie następujące warunki:

1) udzielono mu dotacji w trybie określonym w art. 40 albo uzyskał ostateczną decyzję o warunkach restrukturyzacji;

2) złożył pisemne oświadczenie o przeciętnym rocznym zatrudnieniu w zakładzie w roku 2007;

3) ustanowił zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa na wypadek roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy o pożyczkę w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot.

2. Pożyczka, o której mowa w ust. 1, jest udzielana w kwocie nie wyższej niż kwota wyliczona według wzoru: Kp = Z2007 × 1/4 M × 12, gdzie poszczególne symbole oznaczają: Kp - kwotę pożyczki w złotych, Z2007 - przeciętne roczne zatrudnienie w zakładzie w 2007 r., 1/4 M - 1/4 minimalnego wynagrodzenia za pracę na dzień 1 stycznia 2008 r. ustalonego przez Radę Ministrów na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, 12 - liczbę miesięcy w roku.

Komentarz do Art. 41a.

Przepis określa zasady udzielania przez Skarb Państwa pożyczki zakładowi, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Pomoc ma charakter warunkowy, ponieważ zakład musi złożyć wniosek w terminie wskazanym w ust. 1 oraz spełnić łącznie wszystkie wymienione wymagania.

Warunkiem uzyskania pożyczki jest wcześniejsze otrzymanie dotacji w trybie określonym w art. 40 albo uzyskanie ostatecznej decyzji o warunkach restrukturyzacji. Zakład powinien również złożyć pisemne oświadczenie dotyczące przeciętnego rocznego zatrudnienia w roku bazowym wskazanym w przepisie. Trzecim wymogiem jest ustanowienie zabezpieczenia na rzecz Skarbu Państwa. Może ono mieć postać zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in blanco albo zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot. Zabezpieczenie służy ochronie roszczeń wynikających z niewypełnienia warunków umowy pożyczki.

Ust. 2 ogranicza maksymalną wysokość pożyczki. Kwota jest obliczana według wzoru, w którym przeciętne roczne zatrudnienie mnoży się przez jedną czwartą minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz przez liczbę miesięcy w roku. Oznacza to, że wysokość dostępnego finansowania zależy bezpośrednio od poziomu zatrudnienia wykazanego przez zakład oraz od wartości minimalnego wynagrodzenia przyjętej przez przepis. Regulacja wskazuje więc zarówno krąg podmiotów uprawnionych i przesłanki uzyskania wsparcia, jak i sposób ustalenia jego maksymalnego poziomu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 164.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 41.Art. 41b.