Art. 17. Ugody z pracownikami

1. Restrukturyzacja indywidualnych roszczeń pracowników zakładu wynikających z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw polega na zawarciu przez zakład ugody z pracownikiem.

2. Przedmiotem ugody, o której mowa w ust. 1, może być:

1) rozłożenie zobowiązań zakładu wobec pracownika na raty wraz z określeniem harmonogramu ich spłaty;

2) odstąpienie od naliczania odsetek od zobowiązań, o których mowa w pkt 1.

3. W przypadku gdy indywidualne roszczenia pracowników wynikające z art. 4a ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw podlegają spłacie, spłaty tej dokonuje się do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji.

4. Przepisów art. 12, 13, 14 ust. 2-4, art. 15 i 16 nie stosuje się do ugód zawartych przez zakład z pracownikami.

Komentarz do Art. 17.

Przepis określa sposób restrukturyzacji indywidualnych roszczeń pracowników zakładu, wynikających z art. 4a wskazanej ustawy. Restrukturyzacja nie następuje tu w sposób jednostronny, lecz polega na zawarciu przez zakład ugody z konkretnym pracownikiem. Oznacza to, że rozwiązanie dotyczy poszczególnych roszczeń i wymaga porozumienia między zakładem a osobą uprawnioną.

Ugoda może obejmować dwa podstawowe elementy:

rozłożenie zobowiązań zakładu wobec pracownika na raty, wraz z ustaleniem harmonogramu spłat;
odstąpienie od naliczania odsetek od tych zobowiązań.

Sformułowanie „może być” wskazuje, że zakres ugody może zostać dostosowany do uzgodnień stron. Ugoda może więc przewidywać spłatę ratalną, rezygnację z naliczania odsetek albo oba te rozwiązania łącznie. Przepis nie określa dodatkowych elementów, które musiałyby znaleźć się w każdej ugodzie.

Jeżeli roszczenia podlegają spłacie, spłata musi nastąpić do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Jest to graniczny termin wykonania obowiązku spłaty, niezależnie od tego, czy należność jest regulowana jednorazowo, czy zgodnie z ustalonym harmonogramem.

Znaczenie praktyczne ma także wyłączenie stosowania do ugód zawieranych przez zakład z pracownikami przepisów art. 12, 13, 14 ust. 2-4, art. 15 i 16. Oznacza to, że te regulacje nie mają zastosowania do tego rodzaju porozumień. Przepis tworzy zatem odrębne zasady uzgadniania i spłaty indywidualnych roszczeń pracowniczych w toku restrukturyzacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 164.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 16.Art. 18.