Art. 132a. Wina w przewinieniu dyscyplinarnym

Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy policjant:

1) ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi;

2) nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć.

Komentarz do Art. 132a.

Przepis wyjaśnia, kiedy przewinienie dyscyplinarne policjanta jest zawinione. Chodzi o sytuację, w której można przypisać mu określony stosunek do naruszenia: albo chciał je popełnić, albo przewidywał taką możliwość i się na nią godził. W takim przypadku znaczenie ma świadome działanie, nawet jeśli policjant nie dążył bezpośrednio do skutku, lecz akceptował możliwość jego wystąpienia. Zawinienie może istnieć także wtedy, gdy policjant nie chciał popełnić przewinienia. Wystarczy, że doszło do niego wskutek braku ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, a policjant przewidywał taką możliwość albo mógł i powinien ją przewidzieć. Przepis rozróżnia więc świadome dopuszczenie przewinienia od naruszenia wynikającego z niedostatecznej ostrożności. W praktyce ocenia się zarówno nastawienie policjanta, jak i to, czy zachował ostrożność odpowiednią do konkretnej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 636.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przewinienie dyscyplinarne

zawinienie

zamiar

ostrożność

niezachowanie ostrożności

Art. 134f.Art. 134h.