← Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne.

Art. 56. u.p.z.p. Ograniczenie możliwości odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego

Nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne zprzepisamiodrębnymi. Przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Komentarz do Art. 56. upzp

Art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi istotny element regulacji dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis ten wprowadza zasadę, że organ administracji nie może odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Oznacza to, że zgodność z przepisami odrębnymi jest kluczowym kryterium, które musi być spełnione, aby inwestycja mogła zostać zrealizowana.

Przepisy odrębne mogą obejmować różnorodne regulacje prawne, w tym przepisy dotyczące ochrony środowiska, ochrony zabytków, prawa budowlanego, a także inne przepisy sektorowe, które mogą mieć zastosowanie do konkretnej inwestycji. Zgodność z tymi przepisami jest warunkiem koniecznym, aby organ administracji mógł wydać decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Dodatkowo, art. 56 wskazuje, że przepis art. 1 ust. 2 nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Art. 1 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa ogólne zasady planowania przestrzennego, takie jak zrównoważony rozwój, ochrona środowiska, czy ład przestrzenny. Oznacza to, że choć te zasady są istotne i powinny być brane pod uwagę przy planowaniu przestrzennym, to same w sobie nie mogą stanowić jedynej podstawy do odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W praktyce oznacza to, że organ administracji musi dokładnie przeanalizować, czy inwestycja spełnia wszystkie wymagania wynikające z przepisów odrębnych, a nie może opierać swojej decyzji wyłącznie na ogólnych zasadach planowania przestrzennego. Taka konstrukcja prawna ma na celu zapewnienie, że decyzje dotyczące lokalizacji inwestycji celu publicznego są podejmowane w sposób obiektywny i oparty na konkretnych przepisach prawa, a nie na subiektywnych ocenach organu administracji.

Podsumowując, art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza istotne gwarancje dla inwestorów, zapewniając, że decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego będą podejmowane na podstawie obiektywnych kryteriów zgodności z przepisami odrębnymi, a nie na podstawie ogólnych zasad planowania przestrzennego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 977.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ustalenie lokalizacji

inwestycja celu

przepis art.

zgodność z przepisami

odmowa ustalenia

zamierzenie inwestycyjne

inwestycja publiczna

podstawa odmowy

Art. 55.Art. 57.