Art. 41. Numer identyfikacyjny i wzór ewidencji

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów państw trzecich, z których mogą być przywożone pasze;

2) wzór ewidencji, mając na względzie przepisy Unii Europejskiej obowiązujące w tym zakresie.

Komentarz do Art. 41.

Przepis upoważnia ministra właściwego do spraw rolnictwa do uregulowania dwóch szczegółowych kwestii w drodze rozporządzenia. Chodzi o sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1, oraz o wzór ewidencji. Ustawa wskazuje również cele i kryteria, które mają być uwzględnione przy wydawaniu tych regulacji.

W odniesieniu do numeru identyfikacyjnego rozporządzenie powinno uwzględniać potrzebę zapewnienia prawidłowej identyfikacji zakładów państw trzecich, z których mogą być przywożone pasze. Oznacza to, że określony sposób ustalania numeru ma służyć jednoznacznemu przyporządkowaniu informacji do takich zakładów i ułatwiać ich rozpoznanie w związku z przywozem pasz.

Drugi zakres upoważnienia dotyczy wzoru ewidencji. Przy jego określaniu należy mieć na względzie przepisy Unii Europejskiej obowiązujące w tym zakresie. Przepis wiąże więc formę ewidencji z regulacjami unijnymi, bez określania w samej ustawie jej szczegółowego układu ani zakresu poszczególnych rubryk.

Znaczenie praktyczne art. 41 polega na tym, że podstawowe zasady identyfikacji zakładów państw trzecich oraz dokumentowania danych w ewidencji mają zostać doprecyzowane w akcie wykonawczym. Sama ustawa wyznacza ramy tego uregulowania, wskazując przedmiot rozporządzenia oraz cele, którym powinno ono służyć.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1149.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.