Art. 6. Wysokość kompensaty

1. Kompensata nie może przekroczyć 25 000 zł, a gdy ofiara poniosła śmierć - kwoty 60 000 zł.

2. Jeżeli w sprawie o przyznanie kompensaty sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione, może w ramach kwot określonych w ust. 1 zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa maksymalną wysokość państwowej kompensaty oraz sposób ustalenia jej kwoty w sytuacji, gdy dokładne wykazanie wysokości żądania jest niemożliwe albo szczególnie utrudnione. Podstawowy limit kompensaty wynosi 25 000 zł. Jeżeli ofiara poniosła śmierć, górna granica świadczenia jest wyższa i wynosi 60 000 zł. Są to kwoty maksymalne, dlatego zasądzona kompensata nie może przekroczyć odpowiedniego limitu wskazanego w ust. 1.

Ust. 2 przewiduje szczególny sposób ustalenia wysokości kompensaty w sprawie sądowej. Jeżeli sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione, może samodzielnie określić odpowiednią sumę. Nie oznacza to dowolności, ponieważ ocena musi opierać się na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy, a ustalona kwota nadal mieści się w granicach określonych w ust. 1.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na połączeniu dwóch zasad. Po pierwsze, wysokość kompensaty jest ograniczona ustawowym limitem zależnym od skutku czynu, w szczególności od tego, czy ofiara poniosła śmierć. Po drugie, brak możliwości dokładnego wyliczenia żądanej kwoty nie wyklucza jej ustalenia przez sąd. W takim przypadku sąd może oszacować należną sumę na podstawie całokształtu okoliczności, z zachowaniem wskazanych granic kwotowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 325.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7a.