Art. 22. Język korespondencji

1. Organ pomocniczy i organ orzekający w Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje organowi pomocniczemu i organowi orzekającemu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej korespondencję dotyczącą kompensaty w języku urzędowym tego państwa lub w innym języku wskazanym przez to państwo, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Organ pomocniczy i organ orzekający w Rzeczypospolitej Polskiej przyjmuje od organów pomocniczych i organów orzekających w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej korespondencję w języku polskim i angielskim, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Protokoły z przesłuchań przeprowadzonych przez organ pomocniczy oraz orzeczenia wydane przez organy orzekające w przedmiocie kompensaty przyjmuje się i przekazuje w języku urzędowym państwa, w którym zostały one sporządzone.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa zasady językowe dotyczące korespondencji między organami pomocniczymi i organami orzekającymi w Rzeczypospolitej Polskiej a odpowiednimi organami w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, w sprawach dotyczących kompensaty. Reguluje zarówno przekazywanie pism przez organy polskie, jak i przyjmowanie korespondencji kierowanej do nich.

Zgodnie z ust. 1 organy polskie przekazują korespondencję w języku urzędowym państwa, do którego jest ona kierowana. Dopuszczalne jest także użycie innego języka wskazanego przez to państwo. Zasada ta obowiązuje z zastrzeżeniem szczególnego rozwiązania dotyczącego protokołów z przesłuchań i orzeczeń, określonego w ust. 3.

Ustęp 2 wskazuje, że organy polskie przyjmują korespondencję od organów innych państw członkowskich w języku polskim i angielskim, również z zastrzeżeniem ust. 3. Przepis wyznacza więc języki, w których taka korespondencja może być kierowana do organów w Polsce.

Szczególne reguły dotyczą protokołów z przesłuchań przeprowadzonych przez organ pomocniczy oraz orzeczeń wydanych przez organy orzekające w przedmiocie kompensaty. Zgodnie z ust. 3 dokumenty te przyjmuje się i przekazuje w języku urzędowym państwa, w którym zostały sporządzone. Oznacza to, że w odniesieniu do tych dokumentów decydujące znaczenie ma język urzędowy państwa ich sporządzenia, a nie ogólne zasady dotyczące korespondencji. Przepis porządkuje tym samym wymianę dokumentów w transgranicznych sprawach o kompensatę i wskazuje język właściwy dla poszczególnych rodzajów przekazywanych materiałów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 325.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.