Art. 21. Przekazywanie odpisu postanowienia

Organ orzekający w Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje odpis postanowienia w przedmiocie kompensaty organowi pomocniczemu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i osobom, które wystąpiły z wnioskiem o kompensatę, wykorzystując w tym celu właściwy formularz opracowany przez Komisję Europejską.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa sposób przekazania informacji o rozstrzygnięciu dotyczącym kompensaty. Organ orzekający w Rzeczypospolitej Polskiej ma przekazać odpis postanowienia w przedmiocie kompensaty dwóm kategoriom odbiorców: organowi pomocniczemu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej oraz osobom, które wystąpiły z wnioskiem o kompensatę. Oznacza to, że dokument dotyczący rozstrzygnięcia nie pozostaje wyłącznie w ramach działania organu orzekającego, lecz jest przekazywany także wskazanemu organowi pomocniczemu i wnioskodawcom.

Przepis wskazuje również formę wykonania tej czynności. Przekazanie odpisu ma nastąpić z wykorzystaniem właściwego formularza opracowanego przez Komisję Europejską. Formularz stanowi więc określony w przepisie instrument przekazywania dokumentu, a nie dowolnie wybraną przez organ formę. Regulacja łączy zatem trzy elementy: organ dokonujący przekazania, dokument podlegający przekazaniu oraz oznaczonych odbiorców, przy zachowaniu formularza przygotowanego przez Komisję Europejską.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu obiegu postanowienia w sprawie kompensaty. Jasno wskazuje on, kto przekazuje dokument, komu należy go przekazać i przy użyciu jakiego formularza czynność ta ma zostać wykonana. Dotyczy przy tym zarówno przekazania do organu pomocniczego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jak i przekazania osobom, które złożyły wniosek o kompensatę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 325.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 22.