Art. 40. Przepisy stosowane w sprawach nieuregulowanych

1. W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 8 § 2, art. 13, art. 25, art. 31, art. 96a-96n, art. 108, art. 114-122h, art. 127-144 i art. 156 § 2 tej ustawy.

2. Przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się do czynności sprawdzających, o których mowa w art. 20 ust. 1.

3. Do spraw określonych w art. 23 oraz art. 41 ust. 5 nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781).

4. Nie stwierdza się nieważności decyzji administracyjnej Komisji, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji upłynęło 10 lat, a także gdy decyzja administracyjna wywołała nieodwracalne skutki prawne.

5. Nie obciąża się Komisji jako wierzyciela kosztami egzekucyjnymi ani opłatą komorniczą, o których mowa w art. 64-66 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa zasady uzupełniania i ograniczania regulacji dotyczących postępowania przed Komisją. W sprawach, których ustawa nie reguluje, odpowiednio stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie jest to jednak odesłanie pełne, ponieważ wyłączono stosowanie wskazanych przepisów, obejmujących między innymi zasady ogólne postępowania, wyłączenie pracownika lub organu, udział organizacji społecznej, postępowanie uproszczone, rygor natychmiastowej wykonalności, uzupełnienie, sprostowanie i wyjaśnienie decyzji, postępowanie odwoławcze oraz stwierdzenie nieważności decyzji.

Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do czynności sprawdzających, o których mowa w art. 20 ust. 1. Odrębne ograniczenie dotyczy ochrony danych osobowych. Przepis wyłącza stosowanie ustawy o ochronie danych osobowych do spraw określonych w art. 23 oraz art. 41 ust. 5.

Artykuł wprowadza także granice czasowe i materialne stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej Komisji. Nieważności nie stwierdza się, gdy od doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat, a także wtedy, gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. W praktyce ogranicza to możliwość podważenia decyzji w tych sytuacjach, niezależnie od pozostałych przesłanek stwierdzenia nieważności.

Ponadto Komisja, występując jako wierzyciel, nie ponosi kosztów egzekucyjnych ani opłaty komorniczej wskazanych w przepisie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Regulacja wyznacza więc zarówno procesowe zaplecze działania Komisji, jak i szczególne wyjątki dotyczące kontroli decyzji, danych osobowych oraz egzekucji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39b.Art. 41.