Art. 110. Wyjaśnianie wątpliwości co do treści orzeczenia

1. Na wniosek uczestnika postępowania skład orzekający, który wydał orzeczenie, na posiedzeniu niejawnym rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

2. Jeżeli wniosku o wyjaśnienie wątpliwości nie może rozpoznać skład orzekający wskazany w ust. 1, wniosek rozpoznaje taki sam skład.

Komentarz do Art. 110.

Przepis określa tryb rozstrzygania wątpliwości dotyczących treści orzeczenia. Z wnioskiem w tej sprawie może wystąpić uczestnik postępowania. Nie jest to rozstrzygnięcie podejmowane z urzędu, ponieważ postępowanie w tym zakresie zostaje uruchomione właśnie na wniosek uczestnika.

Wniosek rozpoznaje skład orzekający, który wydał orzeczenie. Rozstrzygnięcie następuje na posiedzeniu niejawnym, a jego formą jest postanowienie. Oznacza to, że przepis wskazuje zarówno właściwy skład, jak i sposób procedowania oraz rodzaj rozstrzygnięcia kończącego sprawę wątpliwości co do treści orzeczenia.

Ustęp 2 reguluje sytuację, w której rozpoznanie wniosku przez skład wskazany w ust. 1 nie jest możliwe. W takim przypadku wniosek rozpoznaje „taki sam skład”. Przepis zachowuje więc wymóg rozpoznania sprawy przez skład odpowiadający składowi, który wydał orzeczenie, nawet gdy nie może tego zrobić dokładnie ten sam skład. Nie wskazuje przy tym dodatkowych przesłanek ani innego trybu postępowania.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu formalnego mechanizmu wyjaśniania treści wydanego orzeczenia. Uczestnik może zwrócić się o takie wyjaśnienie, a sprawa zostaje rozpoznana przez określony skład, w formie postanowienia i na posiedzeniu niejawnym. regulacja zapewnia również rozwiązanie na wypadek niedostępności pierwotnego składu, nie pozostawiając tej sytuacji bez wskazania właściwego składu orzekającego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2072.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

orzeczenie

Art. 109.Art. 111.