Art. 102. Formy orzeczeń Trybunału

Trybunał rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie w formie wyroku lub postanowienia.

Komentarz do Art. 102.

Przepis określa podstawową formę, w jakiej Trybunał rozstrzyga sprawę. Wynika z niego, że rozstrzygnięcie przyjmuje postać orzeczenia, a samo orzeczenie może zostać wydane jako wyrok albo postanowienie. Są to dwie formy wskazane wprost w przepisie, dlatego informacja o formie rozstrzygnięcia stanowi element pozwalający określić, z jakim rodzajem aktu Trybunału ma się do czynienia.

Regulacja nie opisuje przebiegu postępowania, nie wskazuje przesłanek wyboru jednej z tych form i nie określa treści wyroku ani postanowienia. Nie rozstrzyga również o skutkach prawnych każdego z tych rodzajów orzeczeń. Jej zakres jest węższy, przepis ustanawia jedynie zasadę, że zakończenie rozpoznawanej przez Trybunał sprawy następuje przez wydanie orzeczenia w jednej z dwóch wymienionych postaci.

Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na uporządkowaniu sposobu oznaczania rozstrzygnięć Trybunału. Pozwala on odróżnić samo rozstrzygnięcie, rozumiane jako orzeczenie, od jego formy, którą jest wyrok lub postanowienie. Na podstawie tego przepisu można więc stwierdzić, że Trybunał nie rozstrzyga sprawy w innej formie niż wskazana w tym artykule, ale sam przepis nie wyjaśnia, kiedy stosuje się wyrok, a kiedy postanowienie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2072.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

orzeczenie

Art. 101.Art. 103.