Art. 167. Wycena aktywów netto funduszu emerytalnego jako podstawa ustalenia wartości jednostki rozrachunkowej

Wycena aktywów netto funduszu stanowi podstawę ustalenia wartości jednostki rozrachunkowej, zgodnie z przepisami rozdziału 9.

Komentarz do Art. 167.

Przepis określa podstawową zależność między wyceną aktywów netto funduszu a wartością jednostki rozrachunkowej. Wskazuje, że ustalenie wartości aktywów netto nie jest odrębną czynnością pozbawioną wpływu na rozliczenia funduszu, lecz stanowi podstawę wyznaczenia wartości jednostki rozrachunkowej. Oznacza to, że wartość tej jednostki jest ustalana w oparciu o wynik wyceny aktywów netto, a sposób dokonania tego ustalenia podlega regułom wskazanym w przepisach rozdziału 9.

Znaczenie tego przepisu polega przede wszystkim na powiązaniu dwóch elementów: wyceny aktywów netto funduszu oraz wartości jednostki rozrachunkowej. Przepis nie opisuje samodzielnie metody wyceny ani nie określa szczegółowego sposobu obliczania wartości jednostki. Odsyła w tym zakresie do rozdziału 9, który zawiera właściwe regulacje dotyczące tej czynności.

W praktyce przepis wyznacza kolejność rozumowania przy ustalaniu wartości jednostki rozrachunkowej: najpierw znaczenie ma wycena aktywów netto funduszu, następnie, zgodnie z przepisami rozdziału 9, ustalana jest wartość jednostki. Dzięki temu przepis wskazuje podstawę, na której opiera się określenie wartości jednostki, oraz łączy tę czynność z zasadami określonymi w innym miejscu ustawy. Dotyczy więc nie tylko samego funduszu, lecz także sposobu ustalania wartości jednostki rozrachunkowej w ramach jego funkcjonowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1113.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 166.Art. 168.