Art. 19. Opłaty kancelaryjne za zaświadczenia i dokumenty

1. Za zaświadczenia i inne dokumenty, wydawane na wniosek na podstawie akt, pobiera się od wnioskodawcy opłatę kancelaryjną w wysokości 6 zł za każdą stronę.

2. Opłatę wymienioną w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Do wniosku lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej.

Komentarz do Art. 19.

Przepis określa opłatę kancelaryjną za zaświadczenia i inne dokumenty wydawane na wniosek na podstawie akt. Obowiązek zapłaty dotyczy wnioskodawcy, czyli osoby, która zwraca się o wydanie takiego dokumentu. Wysokość opłaty wynosi 6 zł za każdą stronę dokumentu. Oznacza to, że całkowita kwota zależy od liczby stron wydawanego zaświadczenia lub innego dokumentu, a nie od samego faktu złożenia wniosku.

Opłatę należy uiścić wraz ze złożeniem wniosku lub prośby. Przepis posługuje się obiema tymi formami, wskazując, że żądanie wydania dokumentu powinno być połączone z dokonaniem zapłaty. Do wniosku lub prośby trzeba dołączyć dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej. Samo uiszczenie opłaty nie wystarcza zatem w znaczeniu formalnym, ponieważ dokument potwierdzający wpłatę powinien zostać przekazany razem z żądaniem.

Regulacja łączy więc trzy elementy: wydanie dokumentu na wniosek, naliczenie opłaty według liczby stron oraz obowiązek zapłaty i udokumentowania jej przy składaniu wniosku lub prośby. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że osoba występująca o zaświadczenie lub inny dokument na podstawie akt musi uwzględnić opłatę w wysokości 6 zł za każdą stronę i dołączyć potwierdzenie wpłaty do składanego żądania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1973 r. poz. 152.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18.Art. 20.