Art. 50. Umowa uaktywniająca

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: ust. 1a. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz niektórych innych ustaw.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

1a. Nianią nie może być osoba, która: 1) została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;

2) figuruje w bazie danych Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym lub w bazie danych Rejestru osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze.

1a. Nianią nie może być osoba, która: 1) została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne;

1. Nianią jest osoba fizyczna sprawująca opiekę nad dziećmi na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanej dalej "umową uaktywniającą".

2. Niania sprawuje opiekę nad dziećmi w wieku od ukończenia 20 tygodnia życia.

3. Umowa uaktywniająca jest zawierana w formie pisemnej między nianią a rodzicami albo rodzicem samotnie wychowującym dziecko.

4. Umowa uaktywniająca określa w szczególności:

5) obowiązki niani;

5. Przez rodzica samotnie wychowującego dziecko rozumie się rodzica będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo rodzica, w stosunku do którego orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, a także rodzica pozostającego w związku małżeńskim, jeżeli jego małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Komentarz do Art. 50.

Przepis określa, kim jest niania, na jakiej podstawie sprawuje opiekę oraz jakie warunki musi spełniać umowa zawierana z rodzicami. Nianią może być osoba fizyczna, która opiekuje się dziećmi na podstawie umowy o świadczenie usług. Do takiej umowy stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, a sama umowa została nazwana „umową uaktywniającą”.

Opieka sprawowana przez nianię dotyczy dzieci od ukończenia 20 tygodnia życia. Umowa uaktywniająca musi zostać zawarta w formie pisemnej. Jej stronami są niania oraz rodzice albo rodzic samotnie wychowujący dziecko. Przepis wskazuje, że umowa określa w szczególności obowiązki niani, dzięki czemu zakres jej zadań powinien zostać ujęty w treści zawieranego dokumentu.

Dla stosowania przepisu istotne jest również znaczenie pojęcia „rodzic samotnie wychowujący dziecko”. Obejmuje ono rodzica będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką lub rozwodnikiem, a także rodzica, wobec którego orzeczono separację. Za takiego rodzica uznaje się również osobę pozostającą w małżeństwie, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich albo odbywa karę pozbawienia wolności. W praktyce przepis wyznacza więc podstawowe ramy zatrudnienia niani, wskazując strony umowy, jej formę, wiek dzieci objętych opieką oraz wymagany zakres jej treści.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 338.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 49.Art. 51.