Art. 139a. Postanowienie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia

Organ, któremu przekazano do rozpoznania środek zaskarżenia, niezwłocznie po jego otrzymaniu wydaje postanowienie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną. Na postanowienie zażalenie służy osobie, która złożyła środek zaskarżenia będący przedmiotem tego postanowienia.

Komentarz do Art. 139a.

Przepis określa sposób postępowania organu, któremu przekazano do rozpoznania środek zaskarżenia. Po jego otrzymaniu organ ma niezwłocznie wydać postanowienie o odmowie przyjęcia środka zaskarżenia, jeżeli wystąpi co najmniej jedna z dwóch przesłanek wskazanych w przepisie: środek został wniesiony po terminie albo został wniesiony przez osobę nieuprawnioną.

Regulacja obejmuje zatem dwa odrębne przypadki. Pierwszy dotyczy przekroczenia terminu na wniesienie środka zaskarżenia. Drugi wiąże się z brakiem uprawnienia osoby, która ten środek złożyła. Wystąpienie jednej z tych okoliczności prowadzi do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia. Przepis nie uzależnia tej czynności od dodatkowych warunków ani nie wskazuje, że organ może odroczyć jej dokonanie, posługuje się określeniem „niezwłocznie po jego otrzymaniu”.

Postanowienie nie pozostaje bez kontroli. Na odmowę przyjęcia środka zaskarżenia przysługuje zażalenie osobie, która złożyła środek będący przedmiotem postanowienia. Uprawnienie to zostało więc przyznane konkretnemu składającemu, a nie ogólnie każdej osobie związanej ze sprawą. W praktyce przepis porządkuje wstępne czynności organu i wskazuje zarówno sytuacje prowadzące do odmowy przyjęcia środka, jak i osobę uprawnioną do zakwestionowania takiego postanowienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1484.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 139.Art. 139b.