Art. 35. Dopuszczenie dowodu

Dowody dopuszcza się na wniosek stron, a w uzasadnionych wypadkach także z urzędu; niedopuszczalny jest dowód oczywiście zmierzający do przedłużenia postępowania.

Komentarz do Art. 35.

Przepis określa zasady dopuszczania dowodów w postępowaniu. Podstawowym trybem jest przeprowadzenie dowodu na wniosek stron. Oznacza to, że strony mogą zgłaszać potrzebę wykorzystania określonych dowodów, a ich wnioski stanowią punkt wyjścia do rozstrzygnięcia, czy dowód zostanie dopuszczony.

W uzasadnionych wypadkach dowód może zostać dopuszczony także z urzędu, czyli bez wniosku strony. Rozwiązanie to pozwala uwzględnić dowód również wtedy, gdy przemawiają za tym szczególne okoliczności postępowania. Sam przepis nie wskazuje, jakie dokładnie sytuacje należy uznać za uzasadnione, pozostawiając ocenę tych okoliczności w ramach konkretnej sprawy.

Jednocześnie ustanowiono ograniczenie dotyczące dowodów, których zgłoszenie lub przeprowadzenie w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania. Taki dowód jest niedopuszczalny. Nie chodzi więc o każdy dowód, który może wydłużyć postępowanie, lecz o taki, którego cel polegający na jego przewlekaniu wynika w sposób wyraźny. Regulacja ma znaczenie praktyczne, ponieważ łączy możliwość przedstawiania dowodów przez strony z ochroną postępowania przed działaniami ukierunkowanymi na jego nieuzasadnione przedłużanie. Przepis wskazuje tym samym dwa kryteria oceny dowodu: jego zgłoszenie na wniosek strony albo dopuszczenie z urzędu w uzasadnionym wypadku oraz brak oczywistego celu w postaci przedłużenia postępowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1822.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 34.Art. 36.