Art. 6. Wysokość odszkodowania i przywrócenie stanu poprzedniego

1. Funkcjonariusz odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną nieumyślnie jest obowiązany do zapłaty odszkodowania w wysokości wyrządzonej szkody, jednak odszkodowanie nie może przewyższać kwoty trzymiesięcznego uposażenia przysługującego funkcjonariuszowi.

2. Za zgodą organu lub jednostki, o których mowa w art. 1 ust. 1, naprawienie szkody przez funkcjonariusza może nastąpić poprzez przywrócenie stanu poprzedniego w całości, jeżeli nie narusza to interesu Skarbu Państwa.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa zakres obowiązku odszkodowawczego funkcjonariusza za szkodę wyrządzoną nieumyślnie. Jeżeli funkcjonariusz jest odpowiedzialny za taką szkodę, powinien zapłacić odszkodowanie odpowiadające jej wysokości. Odpowiedzialność finansowa jest jednak ograniczona, ponieważ odszkodowanie nie może przewyższać kwoty trzymiesięcznego uposażenia przysługującego funkcjonariuszowi.

Regulacja łączy więc wysokość odszkodowania z dwoma elementami: rzeczywistą wysokością wyrządzonej szkody oraz limitem wyznaczonym przez trzymiesięczne uposażenie. Jeżeli szkoda jest niższa od tego limitu, odszkodowanie odpowiada jej wysokości. Jeżeli szkoda przewyższa limit, obowiązek zapłaty zostaje ograniczony do kwoty trzymiesięcznego uposażenia.

Przepis przewiduje także alternatywny sposób naprawienia szkody. Za zgodą organu lub jednostki, o których mowa w art. 1 ust. 1, funkcjonariusz może przywrócić stan poprzedni w całości zamiast zapłaty odszkodowania. Możliwość ta jest uzależniona od dwóch warunków: wymagana jest zgoda właściwego organu lub jednostki, a przywrócenie stanu poprzedniego nie może naruszać interesu Skarbu Państwa. Oznacza to, że samo dokonanie pełnego przywrócenia wcześniejszego stanu nie wystarcza, jeżeli nie został spełniony którykolwiek z tych warunków. W praktyce przepis wskazuje zarówno maksymalny poziom odpowiedzialności pieniężnej za nieumyślne wyrządzenie szkody, jak i dopuszczalną, za zgodą właściwego podmiotu, formę jej naprawienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 5.Art. 7.