Art. 2. Granice odpowiedzialności za szkodę

Funkcjonariusz, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków służbowych ze swojej winy wyrządził szkodę w mieniu, o którym mowa w art. 1 ust. 1, ponosi odpowiedzialność majątkową w granicach rzeczywistej straty i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, chociażby wynikająca z niego szkoda powstała po rozwiązaniu stosunku służbowego.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawową zasadę odpowiedzialności majątkowej funkcjonariusza za szkodę wyrządzoną w mieniu wskazanym w art. 1 ust. 1. Odpowiedzialność powstaje wtedy, gdy wystąpią łącznie określone elementy: niewykonanie albo nienależyte wykonanie obowiązków służbowych, wina funkcjonariusza oraz szkoda w mieniu. Sam fakt powstania szkody nie wystarcza, przepis wiąże ją bowiem z konkretnym działaniem lub zaniechaniem funkcjonariusza.

Zakres odpowiedzialności został ograniczony na dwa sposoby. Po pierwsze, funkcjonariusz odpowiada tylko w granicach „rzeczywistej straty”. Oznacza to, że przepis wyznacza odpowiedzialność przez rozmiar faktycznie powstałego uszczerbku w mieniu, a nie przez inne, niewskazane w tym przepisie kategorie szkody. Po drugie, odpowiedzialność obejmuje wyłącznie „normalne następstwa działania lub zaniechania”. Konieczne jest więc, aby szkoda pozostawała następstwem zachowania polegającego na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu obowiązków służbowych i mieściła się w granicach następstw określonych w przepisie.

Znaczenie praktyczne ma również reguła dotycząca czasu powstania szkody. Rozwiązanie stosunku służbowego nie wyłącza odpowiedzialności, jeżeli szkoda powstała już po jego rozwiązaniu. Przepis rozdziela zatem moment ustania służby od momentu powstania szkody, zachowując możliwość przypisania odpowiedzialności za następstwa wcześniejszego niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków, o ile spełnione są pozostałe przesłanki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 548.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.