Art. 2. Pomniki Zagłady

Pomnikami Zagłady są tereny, na których są położone:

1) Pomnik Męczeństwa w Oświęcimiu;

2) Pomnik Męczeństwa na Majdanku;

3) Muzeum „Stutthof” w Sztutowie;

4) Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy;

5) Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Treblince;

6) Muzeum Martyrologiczne - Obóz w Chełmnie nad Nerem;

7) Muzeum Byłego Obozu Zagłady w Sobiborze;

8) były Obóz Zagłady w Bełżcu.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, jakie tereny są uznawane za Pomniki Zagłady. Kryterium jest położenie na danym terenie jednego z wymienionych miejsc upamiętnienia lub byłych obozów. Regulacja wskazuje osiem takich lokalizacji: Pomnik Męczeństwa w Oświęcimiu, Pomnik Męczeństwa na Majdanku, Muzeum „Stutthof” w Sztutowie, Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy, Mauzoleum Walki i Męczeństwa w Treblince, Muzeum Martyrologiczne - Obóz w Chełmnie nad Nerem, Muzeum Byłego Obozu Zagłady w Sobiborze oraz były Obóz Zagłady w Bełżcu.

Znaczenie przepisu polega na ustaleniu ustawowego katalogu terenów objętych określeniem „Pomniki Zagłady”. Nie opisuje on zasad ochrony tych obszarów, sposobu ich zagospodarowania ani obowiązków osób lub instytucji. Jego funkcją jest wskazanie, których konkretnie miejsc dotyczy używane w ustawie pojęcie. Dzięki temu identyfikacja terenu jako Pomnika Zagłady opiera się na jego związku z jedną z ośmiu wymienionych lokalizacji, a nie na ogólnym opisie lub dowolnej ocenie. Przepis obejmuje zarówno miejsca określone jako pomniki, muzea lub mauzoleum, jak i tereny byłych obozów zagłady.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 2120.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.