Art. 5. Uznanie głównego zagranicznego postępowania upadłościowego

1. Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi również w przypadku wydania, zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego dotyczącymi międzynarodowego postępowania upadłościowego, przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego wszczętego wobec przedsiębiorcy zagranicznego z Danii lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2. Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi także w przypadku, gdy sąd zagraniczny wyda orzeczenie, zgodnie z którym nie zostaje wszczęte postępowanie upadłościowe z uwagi na stwierdzenie definitywnego zamknięcia przedsiębiorstwa albo z powodu niewystarczalności aktywów na zaspokojenie kosztów tego postępowania.

3. Datą niewypłacalności jest data wydania przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w ust. 1, albo data wydania przez sąd zagraniczny orzeczenia, o którym mowa w ust. 2.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa dodatkowe przypadki, w których uznaje się, że pracodawca, o którym mowa w art. 2 ust. 1, jest niewypłacalny. Dotyczy to sytuacji związanych z zagranicznym postępowaniem upadłościowym oraz z orzeczeniami sądów zagranicznych.

Pierwszy przypadek występuje wtedy, gdy sąd upadłościowy, działając na podstawie przepisów Prawa upadłościowego dotyczących międzynarodowego postępowania upadłościowego, wyda postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego. Postępowanie to musi być wszczęte wobec przedsiębiorcy zagranicznego z Danii albo z państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, będącego stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Drugi przypadek zachodzi, gdy sąd zagraniczny stwierdzi, że postępowanie upadłościowe nie zostaje wszczęte z powodu definitywnego zamknięcia przedsiębiorstwa albo dlatego, że jego aktywa nie wystarczają na pokrycie kosztów postępowania. Przepis wiąże więc niewypłacalność nie tylko z formalnym uznaniem zagranicznego postępowania, lecz także z orzeczeniem odmawiającym jego wszczęcia z określonych przyczyn.

Ustęp 3 wskazuje datę niewypłacalności. Jest nią data wydania przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu zagranicznego postępowania, o którym mowa w ust. 1, albo data wydania przez sąd zagraniczny orzeczenia określonego w ust. 2. Ustalenie tej daty porządkuje moment, od którego dana sytuacja jest traktowana jako niewypłacalność pracodawcy w rozumieniu przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2006 r. poz. 1121.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pracodawca

Art. 4.Art. 6.