Art. 47. Ochrona ex situ gatunków zagrożonych wyginięciem

1. Rośliny, zwierzęta i grzyby gatunków zagrożonych wyginięciem w środowisku przyrodniczym podlegają ochronie ex situ w ogrodach zoologicznych, ogrodach botanicznych lub bankach genów.

2. Ochrona ex situ gatunków, o których mowa w ust. 1, powinna zmierzać do przywrócenia osobników tych gatunków do środowiska przyrodniczego.

Komentarz do Art. 47.

Przepis określa zasady ochrony roślin, zwierząt i grzybów należących do gatunków zagrożonych wyginięciem w środowisku przyrodniczym. Ochrona ta ma być prowadzona ex situ, czyli poza środowiskiem przyrodniczym, w wyraźnie wskazanych miejscach: ogrodach zoologicznych, ogrodach botanicznych albo bankach genów.

Zakres przepisu obejmuje trzy grupy organizmów: rośliny, zwierzęta i grzyby. Warunkiem objęcia ochroną jest przynależność do gatunku zagrożonego wyginięciem w środowisku przyrodniczym. Przepis nie ogranicza ochrony do jednego rodzaju obiektu, lecz wskazuje trzy dopuszczalne miejsca jej prowadzenia. Każde z nich może służyć zachowaniu osobników lub materiału genetycznego zagrożonych gatunków poza ich naturalnym środowiskiem.

Istotne znaczenie ma również cel tej ochrony. Nie powinna ona sprowadzać się wyłącznie do utrzymywania osobników lub zasobów danego gatunku w warunkach ex situ. Zgodnie z ust. 2 ma zmierzać do przywrócenia osobników tych gatunków do środowiska przyrodniczego. Oznacza to, że ochrona prowadzona w ogrodach zoologicznych, ogrodach botanicznych i bankach genów została powiązana z perspektywą powrotu osobników do środowiska przyrodniczego. Przepis łączy więc zabezpieczenie zagrożonych gatunków poza tym środowiskiem z dążeniem do ich ponownego wprowadzenia do niego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2004 r. poz. 880.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ochrona środowiska

Art. 46.Art. 48.