Art. 9. u.o.p. Obowiązek powiadamiania o zagrożeniu

Kto zauważy pożar, klęskę żywiołową lub inne miejscowe zagrożenie, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz: centrum powiadamiania ratunkowego lub jednostkę ochrony przeciwpożarowej albo Policję bądź wójta albo sołtysa.

Komentarz do Art. 9. uop

Przepis określa obowiązek osoby, która zauważy pożar, klęskę żywiołową albo inne miejscowe zagrożenie. Obowiązek powstaje już w chwili dostrzeżenia takiego zdarzenia i wymaga działania niezwłocznego, czyli podjętego bez zbędnej zwłoki.

Osoba, która zauważy zagrożenie, musi wykonać dwa rodzaje czynności:

zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia,
powiadomić jeden z podmiotów wskazanych w przepisie.

Drugą czynność można skierować do centrum powiadamiania ratunkowego, jednostki ochrony przeciwpożarowej, Policji, wójta albo sołtysa. Przepis posługuje się alternatywą, dlatego do realizacji tego obowiązku wystarczy zawiadomienie jednego z wymienionych podmiotów. Jednocześnie samo powiadomienie właściwej instytucji nie zastępuje obowiązku ostrzeżenia osób przebywających w strefie zagrożenia, ponieważ przepis wymaga obu działań.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że osoba, która jako pierwsza zauważy niebezpieczne zdarzenie, nie może ograniczyć się do biernego oczekiwania. Powinna możliwie szybko przekazać informację zarówno osobom bezpośrednio zagrożonym, jak i wybranemu podmiotowi uprawnionemu do przyjęcia zawiadomienia. Zakres przepisu obejmuje nie tylko pożar, lecz także klęskę żywiołową oraz każde inne miejscowe zagrożenie, a więc zdarzenie mieszczące się w tej ogólnej kategorii.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 188.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 8. uop Art. 11a. uop