Art. 36b. Wnioski dowodowe i informacyjne w sprawach ochrony wyłącznego prawa

1. W sprawach dotyczących roszczeń cywilnoprawnych z zakresu ochrony wyłącznego prawa, nienależących do kompetencji innych organów, sąd rozpoznaje wniosek o:

1) zabezpieczenie środka dowodowego;

2) wyjawienie lub wydanie środka dowodowego;

3) wezwanie do udzielenia informacji.

2. Sprawy, o których mowa w ust. 1, są rozstrzygane w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej.

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

Komentarz do Art. 36b.

Przepis określa właściwość sądu w sprawach dotyczących roszczeń cywilnoprawnych z zakresu ochrony wyłącznego prawa. Dotyczy spraw, które nie należą do kompetencji innych organów. W takim zakresie sąd rozpoznaje trzy rodzaje wniosków:

o zabezpieczenie środka dowodowego,
o wyjawienie lub wydanie środka dowodowego,
o wezwanie do udzielenia informacji.

Regulacja nie rozstrzyga o samym istnieniu wyłącznego prawa ani o zasadności roszczenia. Wskazuje natomiast, że wymienione czynności mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd w sprawach dotyczących cywilnoprawnej ochrony tego prawa. „Środek dowodowy” może zostać zabezpieczony, a także wyjawiony lub wydany, natomiast odrębny wniosek może dotyczyć wezwania do udzielenia informacji. Są to trzy samodzielnie wymienione kategorie spraw.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu sądu jako organu rozpoznającego takie wnioski, o ile sprawa nie należy do kompetencji innego organu. Ustęp 2 przesądza, że sprawy wymienione w ustępie 1 są rozstrzygane w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej. Oznacza to określenie nie tylko przedmiotu wniosków, lecz także rodzaju postępowania, w którym mają zostać rozpoznane. Ustępy 3-6 są uchylone i nie zawierają obecnie regulacji uzupełniającej treść tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2003 r. poz. 1300.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 36a.Art. 37.