Art. 156. Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej

Brzmienie obowiązuje od 29 maja 2026 r. Zmieniono: art. 156. Podstawa: Ustawa z dnia 17 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 646.

1. Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, zwany dalej „Programem”.

2. Program określa sposób finansowania realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej ze środków, o których mowa w art. 155 ust. 2.

3. Program nie jest programem wieloletnim w rozumieniu art. 136 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

4. Projekt Programu:

1) podlega uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej;

2) jest opiniowany przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

5. Program opracowuje się na okres 5 lat. W okresie obowiązywania Programu następuje jego aktualizacja.

6. W Programie wykazuje się środki, o których mowa w art. 155 ust. 2, w podziale na poszczególnych dysponentów i poszczególne lata. Podział ujmuje się osobno dla środków, o których mowa:

1) w art. 155 ust. 2 pkt 1 i 2;

2) w art. 155 ust. 2 pkt 3.

7. W zakresie środków, o których mowa w art. 155 ust. 2 pkt 3, w Programie wykazuje się również limit wydatków na inwestycje budowlane dla poszczególnych dysponentów na realizację inwestycji budowlanych o charakterze wieloletnim w podziale na poszczególne lata.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad realizacją Programu i monitoruje wykorzystanie środków, o których mowa w art. 155 ust. 2.

9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową zawartość Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej, mając na uwadze zapewnienie sprawnego i przejrzystego planowania finansowania realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej oraz ciągłość planowania inwestycji o charakterze wieloletnim na podstawie Programu.

Komentarz do Art. 156.

Przepis określa zasady przyjmowania, treść i realizację Programu Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Program przyjmuje Rada Ministrów w drodze uchwały, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Jest on opracowywany na okres 5 lat, a w czasie jego obowiązywania podlega aktualizacji.

Podstawowym zadaniem Programu jest wskazanie sposobu finansowania realizacji zadań ochrony ludności i obrony cywilnej ze środków, o których mowa w art. 155 ust. 2. Przepis wyraźnie stanowi, że Program nie jest programem wieloletnim w rozumieniu art. 136 ustawy o finansach publicznych. Nie oznacza to jednak rezygnacji z planowania obejmującego kilka lat.

Projekt Programu wymaga uzgodnienia z Ministrem Obrony Narodowej oraz opinii Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. W samym Programie środki przedstawia się według poszczególnych dysponentów i lat. Podział musi być odrębny dla środków wskazanych w art. 155 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz dla środków z art. 155 ust. 2 pkt 3. W odniesieniu do tej drugiej grupy należy dodatkowo określić dla poszczególnych dysponentów i lat limity wydatków na inwestycje budowlane o charakterze wieloletnim.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych nadzoruje realizację Programu i monitoruje wykorzystanie środków. Szczegółową zawartość dokumentu określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu jednolitych ram planowania finansowania zadań oraz inwestycji wieloletnich, z uwzględnieniem przejrzystości i ciągłości tego planowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1907.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 155.Art. 156a.