Art. 2. Ocena stopnia zagrożenia dla życia lub zdrowia

Przy ocenie stopnia zagrożenia dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego, świadka lub osób im najbliższych bierze się pod uwagę ich właściwości i warunki osobiste, związek ze sprawcą, rodzaj, sposób i okoliczności popełnienia czynu oraz motywację sprawcy.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ocenie stopnia zagrożenia dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego, świadka oraz osób im najbliższych. Nie wskazuje jednego, uniwersalnego kryterium, lecz wymaga odniesienia oceny do sytuacji konkretnej osoby i konkretnego czynu. Znaczenie mają zarówno cechy osoby zagrożonej, jak i okoliczności związane ze sprawcą oraz popełnionym czynem.

W szczególności bierze się pod uwagę:

właściwości i warunki osobiste pokrzywdzonego, świadka lub osób im najbliższych,
ich związek ze sprawcą,
rodzaj, sposób i okoliczności popełnienia czynu,
motywację sprawcy.

„Właściwości i warunki osobiste” odnoszą się do indywidualnej sytuacji osób, których zagrożenie jest oceniane. Z kolei związek ze sprawcą pozwala uwzględnić relację łączącą te osoby ze sprawcą. Analiza obejmuje także charakter czynu, sposób jego popełnienia i towarzyszące mu okoliczności, a ponadto motywację sprawcy, czyli przyczyny lub pobudki jego działania.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że stopień zagrożenia nie jest oceniany w oderwaniu od faktów. Wymaga uwzględnienia całego zespołu wskazanych elementów, które mogą wpływać na ocenę bezpieczeństwa pokrzywdzonego, świadka i osób im najbliższych. Eur regulacja kieruje uwagę na rzeczywisty, indywidualny charakter zagrożenia, a nie wyłącznie na sam fakt popełnienia czynu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 21.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.