o ochronie gruntów rolnych i leśnych.
Rozdział 5. Rekultywacja i zagospodarowanie gruntów
Rozdział 5
Rekultywacja i zagospodarowanie gruntów
1. Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów jest obowiązana do ich rekultywacji na własny koszt.
2. Rekultywacji na cele rolnicze gruntów rolnych, zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków budżetu województwa, o których mowa w art. 22b ust. 1, a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia – przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa, na zasadach określonych w przepisach o lasach.
2a. Rekultywacji na cele inne niż wymienione w ust. 2 pozostałych gruntów zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ wymieniony w art. 5, przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa lub środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności na zrekultywowanych gruntach.
3. Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje i realizuje na wszystkich etapach działalności przemysłowej.
4. Rekultywację gruntów prowadzi się w miarę jak grunty te stają się zbędne całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności przemysłowej oraz kończy się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności.
5. Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji gruntów prowadzona jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich, odpowiednio do zakresu działalności powodującej potrzebę rekultywacji.
6. W przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów, w drodze decyzji właściwego organu wymienionego w art. 5, następuje przekazanie praw i obowiązków wynikających z wcześniej wydanych decyzji.
Art. 21. Rekultywacja przed degradacją na terenach osiadania
Na terenach przewidywanego osiadania gruntów na skutek działalności górniczej zakład przemysłowy, na wniosek właściciela, rozpoczyna rekultywację przed wystąpieniem degradacji gruntów. [Art. 22. 1. Decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania określają:
1) stopień ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalony na podstawie opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5;
2) osobę obowiązaną do rekultywacji gruntów;
3) kierunek i termin wykonania rekultywacji gruntów;
4) uznanie rekultywacji gruntów za zakończoną.
2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, decyzje wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii:
1) dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego – w odniesieniu do działalności górniczej;
2) dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do gruntów o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji;
3) wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
3. Osoby obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organ, o którym mowa w ust. 2, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku o powstałych w ubiegłym roku zmianach w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.]
1) imię i nazwisko albo nazwę podmiotu obowiązanego do przeprowadzenia rekultywacji;
2) wskazanie granic obszaru wymagającego podjęcia rekultywacji przez podanie:
a) identyfikatora lub numeru działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych, na których obszarze jest wymagane podjęcie rekultywacji, wraz z podaniem nazwy i numeru obrębu ewidencyjnego i nazwy miejscowości,
b) powierzchni wymagającej podjęcia rekultywacji dla każdej działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych;
3) ustalenie kierunku i harmonogramu wykonania rekultywacji gruntów, biorąc pod uwagę przedłożoną dokumentację rekultywacji gruntów;
4) wskazanie sposobu przeprowadzenia rekultywacji wraz ze wskazaniem stopnia ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalonego na podstawie opinii, o których mowa w art. 28 ust. 5.
2. Decyzja o uznaniu rekultywacji za zakończoną zawiera:
1) ocenę przeprowadzenia rekultywacji na podstawie przedłożonej dokumentacji rekultywacji gruntów;
2) wskazanie granic obszaru, na którym została zakończona rekultywacja, przez podanie:
a) identyfikatora lub numeru działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych, na których obszarze została zakończona rekultywacja, wraz z podaniem nazwy i numeru obrębu ewidencyjnego i nazwy miejscowości,
b) powierzchni, na której została zakończona rekultywacja, dla każdej działki ewidencyjnej lub działek ewidencyjnych;
3) stwierdzenie, czy rekultywacja została przeprowadzona w kierunku zgodnym z ustaleniami zawartymi w decyzji o ustaleniu kierunku rekultywacji;
4) datę uznania rekultywacji za zakończoną oraz wskazanie, czy została ona przeprowadzona przez podmiot wskazany w decyzji o ustaleniu kierunku rekultywacji;
5) potwierdzenie odtworzenia warstwy gleby o właściwym składzie chemicznym i fizycznym, a w przypadku rekultywacji w kierunku leśnym – także wykonania nasadzeń gatunkami lasotwórczymi, zgodnie z przedłożoną dokumentacją rekultywacji gruntów.
3. Wskazanie granic obszaru wymagającego podjęcia rekultywacji i obszaru, na którym została zakończona rekultywacja, następuje na mapie sytuacyjno-wysokościowej, z oznaczeniem terenu objętego rekultywacją i wskazaniem poszczególnych kierunków rekultywacji.
4. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii:
1) dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego – w odniesieniu do działalności górniczej;
2) dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do rekultywacji prowadzonej na gruntach leśnych wyłączonych z produkcji lub na gruntach o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji;
3) wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
5. Wydanie opinii, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie.
6. Niewydanie przez organy, o których mowa w ust. 4, opinii w terminie 30 dni od dnia wpłynięcia wniosku o jej wydanie traktuje się jako brak zastrzeżeń.
7. Podmioty obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają organy, o których mowa w ust. 4, w terminie do dnia 28 lutego każdego roku, o powstałych w ubiegłym roku zmianach w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.
8. Podmioty obowiązane do rekultywacji gruntów sporządzają dokumentację rekultywacji gruntów na potrzeby wydania decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2.
9. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, elementy dokumentacji rekultywacji gruntów, mając na względzie zapewnienie, aby ta dokumentacja zawierała elementy niezbędne do właściwego określenia kierunku, zakresu i sposobu przeprowadzenia rekultywacji.>
1. Przepisów art. 20 i art. 22 nie stosuje się do rekultywacji gruntów, które zostały zanieczyszczone substancjami, preparatami, organizmami lub mikroorganizmami.
2. Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do gruntów zanieczyszczonych:
1) po dniu 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz. 2187);
2) przed dniem 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
Prawo ochrony środowiska.
Pełna treść aktu: o ochronie gruntów rolnych i leśnych..