Art. 22a. Rekultywacja gruntów zanieczyszczonych

1. Przepisów art. 20 i art. 22 nie stosuje się do rekultywacji gruntów, które zostały zanieczyszczone substancjami, preparatami, organizmami lub mikroorganizmami.

2. Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do gruntów zanieczyszczonych:

1) po dniu 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz. 2187);

2) przed dniem 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

Prawo ochrony środowiska.

Komentarz do Art. 22a.

Przepis określa szczególny sposób prowadzenia rekultywacji gruntów zanieczyszczonych substancjami, preparatami, organizmami lub mikroorganizmami. W odniesieniu do takich gruntów wyłącza stosowanie art. 20 i art. 22, a więc nakazuje rozpatrywać ich rekultywację według odrębnych zasad wskazanych w tym przepisie.

Kluczowe znaczenie ma moment powstania zanieczyszczenia. Jeżeli zanieczyszczenie powstało po granicznej dacie wskazanej w ust. 2 pkt 1, do rekultywacji stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie. Jeżeli natomiast powstało przed tą datą, zastosowanie znajdują odpowiednio przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, co wynika z ust. 2 pkt 2.

Sformułowanie „stosuje się odpowiednio” oznacza, że wskazane regulacje stanowią podstawę prowadzenia rekultywacji, z uwzględnieniem jej przedmiotu, czyli gruntów zanieczyszczonych. Przepis rozdziela więc zasady postępowania według dwóch okresów powstania zanieczyszczenia i przypisuje każdemu z nich inny reżim prawny. W praktyce ustalenie, kiedy doszło do zanieczyszczenia, ma zasadnicze znaczenie dla wskazania właściwych przepisów dotyczących rekultywacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1995 r. poz. 78.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 22b.