Art. 2. Uznanie miejsca urodzenia Chopina za dobro kultury

Uznaje się miejsce urodzenia Fryderyka Chopina – Dworek w Żelazowej Woli wraz z otaczającym go zabytkowym parkiem – za dobro kultury narodowej, podlegające ochronie przewidzianej w niniejszej ustawie.

Komentarz do Art. 2.

Przepis ustanawia szczególny status miejsca urodzenia Fryderyka Chopina. Obejmuje nim Dworek w Żelazowej Woli oraz otaczający go zabytkowy park, traktowane łącznie jako wskazany w ustawie obszar i zespół obiektów. Całość zostaje uznana za „dobro kultury narodowej”, co podkreśla jej znaczenie dla dziedzictwa kulturowego i pamięci związanej z Fryderykiem Chopinem.

Kluczowe jest to, że ochrona nie dotyczy wyłącznie samego Dworku. Przepis wyraźnie włącza do niej również otaczający park, a więc element bezpośrednio związany z miejscem urodzenia i jego historycznym otoczeniem. Zakres ustanowionego statusu wynika z obu tych składników, wskazanych w jednym przepisie.

Praktyczne znaczenie regulacji polega na objęciu Dworku i parku ochroną przewidzianą w ustawie. Przepis nie opisuje szczegółowych form tej ochrony ani obowiązków podmiotów zarządzających tym miejscem, lecz ustanawia podstawę ich stosowania wobec tak określonego dobra. Dzięki temu wskazany zespół, obejmujący miejsce urodzenia oraz zabytkowy park, otrzymuje jednolity status dobra kultury narodowej i podlega reżimowi ochronnemu tej ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 168.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.