Art. 1. Szczególna ochrona dóbr Fryderyka Chopina

1. Utwory Fryderyka Chopina i przedmioty z nim związane stanowią dobro ogólnonarodowe podlegające szczególnej ochronie. Nazwisko Fryderyka Chopina i jego wizerunek są chronione odpowiednio na zasadach dotyczących dóbr osobistych.

2. Pieczę nad dobrami wymienionymi w ust. 1 sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwany dalej „ministrem”.

3. Minister jest w szczególności uprawniony do dochodzenia ochrony dóbr, o których mowa w ust. 1, w wypadku korzystania z nich w sposób przynoszący ujmę.

4. Kwoty zasądzone z tytułu odszkodowania lub zadośćuczynienia za naruszenie dóbr, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na rzecz instytutu, o którym mowa w art. 4.

5. Wykonywanie obowiązków wymienionych w ust. 1–3 oraz w art. 3 minister może, we wskazanym przez siebie zakresie, zlecić instytutowi, o którym mowa w art. 4.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa szczególny status utworów Fryderyka Chopina oraz przedmiotów z nim związanych. Uznaje je za dobro ogólnonarodowe, które podlega szczególnej ochronie. Ochroną objęto także nazwisko i wizerunek Chopina, przy czym mają do nich odpowiednie zastosowanie zasady dotyczące dóbr osobistych.

Pieczę nad tymi dobrami sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określany w przepisie jako „minister”. Jego uprawnienia obejmują w szczególności dochodzenie ochrony w sytuacji, gdy korzystanie z utworów, przedmiotów, nazwiska lub wizerunku przynosi ujmę. Przepis nie ogranicza tej ochrony do jednego rodzaju naruszeń, lecz wskazuje ogólną przesłankę w postaci korzystania powodującego ujmę.

Znaczenie ma również sposób wykorzystania zasądzonych kwot. Odszkodowania i zadośćuczynienia przyznane za naruszenie dóbr wskazanych w ust. 1 są przekazywane na rzecz instytutu, o którym mowa w art. 4. Oznacza to, że środki te nie pozostają wyłącznie elementem rozliczenia między stronami, lecz mają zasilić wskazaną instytucję.

Minister może także zlecić instytutowi, o którym mowa w art. 4, wykonywanie w określonym przez siebie zakresie obowiązków wymienionych w ust. 1-3 oraz w art. 3. Przepis tworzy więc model, w którym minister zachowuje pieczę i uprawnienia ochronne, ale część zadań może zostać powierzona wyspecjalizowanemu instytutowi. Rozwiązanie to łączy publiczny charakter ochrony z możliwością jej wykonywania przez wskazaną instytucję.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 168.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.