Art. 75. Środek tymczasowy w postępowaniu

1. W przypadkach, o których mowa w art. 61 ust. 8, art. 62 ust. 7 i art. 66 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, Prezes Urzędu może wydać postanowienie o zastosowaniu środka tymczasowego, o którym mowa w art. 70 ust. 1.

2. W postanowieniu Prezes Urzędu określa termin obowiązywania środka tymczasowego, o którym mowa w art. 70 ust. 1, nie dłuższy niż 3 miesiące.

3. Na postanowienie służy skarga do sądu administracyjnego.

Komentarz do Art. 75.

Przepis określa zasady stosowania przez Prezesa Urzędu środka tymczasowego, o którym mowa w art. 70 ust. 1. Uprawnienie to może zostać wykorzystane wyłącznie w przypadkach wskazanych w art. 61 ust. 8, art. 62 ust. 7 oraz art. 66 ust. 1 rozporządzenia 2016/679. Oznacza to, że podstawą wydania postanowienia nie jest dowolna sytuacja, lecz wystąpienie jednego z konkretnie wymienionych przypadków.

Zastosowanie środka następuje w formie postanowienia. W jego treści Prezes Urzędu określa termin obowiązywania środka tymczasowego. Termin ten nie może być dłuższy niż 3 miesiące, co wyznacza maksymalny czas jego stosowania. Przepis nie wskazuje minimalnego okresu obowiązywania, pozostawiając w postanowieniu określenie konkretnego terminu, z zachowaniem wskazanej granicy.

Istotnym elementem regulacji jest możliwość zaskarżenia postanowienia. Na takie rozstrzygnięcie służy skarga do sądu administracyjnego. Przepis wskazuje więc jednocześnie organ uprawniony do zastosowania środka, wymaganą formę działania, maksymalny okres jego obowiązywania oraz drogę sądowej kontroli postanowienia. W praktyce pozwala to ustalić, kiedy środek tymczasowy może zostać zastosowany, jak długo może obowiązywać i jaki środek prawny przysługuje wobec wydanego postanowienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1000.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.