Art. 31. u.o.p. Odmowa uznania za obywatela polskiego

Cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, w przypadku gdy:

1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 30;

2) nabycie przez niego obywatelstwa polskiego stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Komentarz do Art. 31. uop

Przepis określa sytuacje, w których cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego. Wskazuje dwie odrębne podstawy odmowy, związane zarówno z niespełnieniem wymogów formalno-prawnych, jak i z ochroną istotnych interesów państwa.

Pierwsza podstawa zachodzi wtedy, gdy cudzoziemiec nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 30. Przepis nie wymienia tych wymogów, lecz odsyła do regulacji zawartej w tym artykule. Oznacza to, że ocena możliwości uznania za obywatela polskiego wymaga uwzględnienia także warunków określonych w art. 30.

Druga podstawa dotyczy sytuacji, w której nabycie przez cudzoziemca obywatelstwa polskiego stanowi zagrożenie dla jednego z wymienionych dóbr. Chodzi o obronność państwa, bezpieczeństwo państwa albo ochronę bezpieczeństwa i porządku publicznego. Przepis obejmuje więc zarówno zagrożenia odnoszące się do państwa jako całości, jak i zagrożenia dotyczące bezpieczeństwa oraz porządku publicznego.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że spełnienie warunków uznania za obywatela polskiego nie jest wystarczające, jeżeli występuje jedna ze wskazanych przeszkód. Odmowa może wynikać z braku wymogów określonych w art. 30 albo z oceny, że nabycie obywatelstwa powodowałoby zagrożenie dla wartości chronionych w art. 31. Przepis wyznacza tym samym granice uznania cudzoziemca za obywatela polskiego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1611.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 30. uop Art. 32. uop