Art. 15. Położenie wyłącznej strefy ekonomicznej

Wyłączna strefa ekonomiczna jest położona na zewnątrz morza terytorialnego i przylega do tego morza. Obejmuje ona wody, dno morza i znajdujące się pod nim wnętrze ziemi.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa podstawowe położenie i zakres wyłącznej strefy ekonomicznej. Wskazuje, że strefa ta znajduje się na zewnątrz morza terytorialnego oraz bezpośrednio do niego przylega. Oznacza to, że jej usytuowanie jest opisane w odniesieniu do morza terytorialnego: strefa nie obejmuje jego obszaru, lecz rozciąga się poza nim i pozostaje z nim połączona przestrzennie.

Przepis precyzuje również, jakie elementy obejmuje wyłączna strefa ekonomiczna. Są to:

wody,
dno morza,
wnętrze ziemi znajdujące się pod dnem morza.

Zakres ten ma charakter trójwymiarowy. Nie ogranicza się wyłącznie do powierzchni wody, lecz obejmuje także obszar dna oraz położone pod nim wnętrze ziemi. Dzięki temu regulacja wskazuje zarówno poziomy zasięg strefy, przez odniesienie do morza terytorialnego, jak i jej zakres pionowy, przez wymienienie wód, dna morza oraz wnętrza ziemi.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu podstawowych granic pojęcia „wyłączna strefa ekonomiczna”. Przy ustalaniu, czy dany obszar należy do tej strefy, znaczenie ma jego położenie względem morza terytorialnego oraz to, czy chodzi o wody, dno morza albo wnętrze ziemi znajdujące się pod tym dnem. Przepis nie określa natomiast szczegółowych zasad korzystania z tych elementów ani uprawnień związanych z ich położeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1125.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.