Art. 90. Nabycie statusu żołnierza z chwilą stawienia się

Powołani do czynnej służby wojskowej stają się żołnierzami w czynnej służbie wojskowej z chwilą stawienia się do tej służby w określonym terminie i miejscu.

Komentarz do Art. 90.

Przepis określa moment, w którym osoba powołana do czynnej służby wojskowej uzyskuje status żołnierza w czynnej służbie wojskowej. Następuje to z chwilą stawienia się do tej służby, a więc nie wystarcza samo powołanie. Konieczne jest także faktyczne przybycie w terminie i miejscu określonych dla rozpoczęcia służby.

Reguła obejmuje trzy podstawowe elementy:

wcześniejsze powołanie do czynnej służby wojskowej,
stawienie się do tej służby,
dokonanie tego w określonym terminie i miejscu.

Wszystkie te elementy wiążą się z powstaniem statusu żołnierza w czynnej służbie wojskowej. Przepis nie wskazuje dodatkowych warunków ani odrębnej czynności, od której zależałoby uzyskanie tego statusu. Decydujące znaczenie ma chwila stawienia się, pod warunkiem że następuje ono zgodnie z wyznaczonym terminem i miejscem.

W praktyce przepis porządkuje przejście od etapu powołania do faktycznego rozpoczęcia czynnej służby wojskowej. Pozwala jednoznacznie ustalić, kiedy osoba powołana przestaje być jedynie adresatem powołania, a staje się żołnierzem w czynnej służbie wojskowej. Znaczenie ma zatem nie tylko sam fakt przybycia, lecz także jego zgodność z terminem i miejscem wskazanymi dla tej służby.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 655.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89.Art. 91.