Art. 41. Termin płatności i przymusowe ściągnięcie kary pieniężnej

1. Termin płatności kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.

2. Kara pieniężna nieuiszczona w terminie podlega, wraz z odsetkami za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa zasady wykonania obowiązku zapłaty kary pieniężnej po wydaniu decyzji o jej wymierzeniu. Ustala zarówno termin dobrowolnego uiszczenia należności, jak i konsekwencje jego niedotrzymania.

Zgodnie z ust. 1 termin płatności wynosi 30 dni. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dniu, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Oznacza to, że punktem odniesienia nie jest samo wydanie decyzji, lecz chwila uzyskania przez nią przymiotu ostateczności. Do tego momentu przepis nie wiąże z upływem terminu płatności skutków opisanych w ust. 2.

Ust. 2 reguluje sytuację, w której kara pieniężna nie zostanie uiszczona w wyznaczonym terminie. Taka należność podlega przymusowemu ściągnięciu, a więc może zostać wyegzekwowana bez dobrowolnej zapłaty przez zobowiązanego. Przymusowe ściągnięcie obejmuje karę pieniężną wraz z odsetkami za zwłokę. Oznacza to, że opóźnienie w zapłacie zwiększa kwotę podlegającą dochodzeniu o wskazane odsetki.

Egzekucja nie jest prowadzona na zasadach opisanych szczegółowo w tym przepisie. Art. 41 odsyła w tym zakresie do trybu określonego w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Praktyczne znaczenie regulacji polega więc na wyraźnym wyznaczeniu granicy czasowej dla zapłaty oraz wskazaniu, że po jej przekroczeniu należność może być ściągana przymusowo i wraz z odsetkami za zwłokę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1250.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.