Art. 39. Kara pieniężna za niewypełnienie obowiązków lub warunków

Osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o ile posiada zdolność prawną, która nie wypełnia obowiązków lub warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa sankcję za niewypełnianie obowiązków lub warunków wskazanych w art. 26 ust. 1. Dotyczy ona dwóch kategorii podmiotów: osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych, które nie mają osobowości prawnej, ale posiadają zdolność prawną. Odpowiedzialność przewidziana w tym przepisie powstaje wtedy, gdy taki podmiot nie realizuje obowiązków lub warunków, o których mowa w przywołanym przepisie.

Karę wymierza organ kontroli obrotu. Następuje to w drodze decyzji administracyjnej, a więc sankcja jest nakładana w formalnym rozstrzygnięciu tego organu, a nie w innej wskazanej formie. Przepis określa górną granicę kary, która może wynieść do 50 000 zł. Sformułowanie „do” oznacza, że wskazana kwota stanowi maksymalną wysokość sankcji, a kara może zostać ustalona na poziomie niższym.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na powiązaniu niewykonania obowiązków lub niespełnienia warunków z konkretną konsekwencją finansową. Zakres podmiotowy przepisu jest ograniczony do podmiotów posiadających zdolność prawną, dlatego samo istnienie jednostki organizacyjnej bez osobowości prawnej nie wystarcza do zastosowania tej sankcji. Konieczne jest także stwierdzenie niewypełnienia obowiązków lub warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1250.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.