Art. 41. Termin płatności kary pieniężnej; przymusowe ściągnięcie nieuiszczonej kary pieniężnej

1. Termin płatności kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.

2. Kara pieniężna nieuiszczona w terminie podlega, wraz z odsetkami za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa zasady wykonania obowiązku zapłaty kary pieniężnej oraz konsekwencje jej nieuiszczenia w wyznaczonym czasie. Kluczowe znaczenie ma moment, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. Dopiero od tego dnia rozpoczyna się bieg terminu płatności, który wynosi 30 dni. Termin ten dotyczy całej kary pieniężnej i wyznacza czas na dobrowolne uregulowanie należności.

Jeżeli kara nie zostanie zapłacona w tym terminie, nie pozostaje jedynie niewykonanym obowiązkiem bez dalszych skutków. Przepis przewiduje, że podlega ona, wraz z odsetkami za zwłokę, „przymusowemu ściągnięciu”. Oznacza to, że po bezskutecznym upływie terminu płatności należność może być dochodzona w trybie wskazanym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Regulacja wprowadza więc dwa następujące po sobie etapy. Najpierw ukarany ma 30 dni na zapłatę, licząc od dnia, gdy decyzja stała się ostateczna. Następnie, w razie braku zapłaty, kara wraz z odsetkami za zwłokę podlega przymusowemu ściągnięciu. Praktyczne znaczenie przepisu polega na jasnym określeniu zarówno początku i długości terminu płatności, jak i skutku jego przekroczenia. Same odsetki są związane z opóźnieniem w zapłacie, natomiast przymusowe ściągnięcie stanowi konsekwencję nieuiszczenia kary w terminie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1582.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.