Art. 176a. u.o.i.f. Delikty związane z dematerializacją papierów wartościowych

W przypadku gdy emitent nie wykonuje obowiązków wynikających z art. 5 albo wykonuje je nienależycie, Komisja może nałożyć na niego karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł.

Komentarz do Art. 176a. uoif

Przepis określa sankcję za niewykonywanie albo nienależyte wykonywanie przez emitenta obowiązków wynikających z art. 5. W takiej sytuacji Komisja może nałożyć na emitenta karę pieniężną, której wysokość nie może przekroczyć 1 000 000 zł.

Kluczowe znaczenie mają dwie przesłanki. Pierwszą jest całkowite niewykonanie obowiązków, czyli brak realizacji obowiązku wynikającego z art. 5. Drugą jest wykonanie tych obowiązków w sposób nienależyty. Przepis traktuje oba przypadki jako podstawę do zastosowania tej samej kategorii sankcji. Nie ogranicza odpowiedzialności wyłącznie do sytuacji, w której obowiązek nie został wykonany w całości, lecz obejmuje również wadliwą lub niepełną realizację.

Użycie sformułowania „może nałożyć” oznacza, że nałożenie kary nie następuje automatycznie w każdym przypadku stwierdzenia niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków. Komisja ma kompetencję do zastosowania sankcji, a przepis wskazuje jej maksymalną wysokość. Kwota 1 000 000 zł stanowi górną granicę kary, a nie stałą wysokość, która musi zostać zastosowana w każdym przypadku.

W praktyce przepis ustanawia finansową konsekwencję naruszenia obowiązków emitenta i wzmacnia znaczenie ich prawidłowej realizacji. Obejmuje zarówno brak działania, jak i działanie wykonane nieprawidłowo. Zakres obowiązków, których dotyczy sankcja, wynika z art. 5, natomiast omawiany przepis określa organ uprawniony do nałożenia kary oraz maksymalny poziom tej sankcji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 722.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 176. uoif Art. 176b. uoif