Art. 32. Określenie celu emisji i wykorzystanie środków

1. Emitent może określić cel emisji. Jeżeli emitentem jest jednostka samorządu terytorialnego, związek tych jednostek lub jednostka władz regionalnych lub lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, określenie celu emisji jest obowiązkowe.

2. Jeżeli cel emisji został określony, emitent nie może przeznaczyć środków pochodzących z emisji obligacji na inny cel.

Komentarz do Art. 32.

Przepis określa zasady wskazywania celu emisji obligacji oraz wykorzystania środków uzyskanych z emisji. Co do zasady emitent może zdecydować, czy cel emisji zostanie określony. Oznacza to, że wskazanie przeznaczenia środków nie jest w każdym przypadku obowiązkowym elementem emisji.

Wyjątek dotyczy emitentów będących jednostkami samorządu terytorialnego, związkami tych jednostek albo jednostkami władz regionalnych lub lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. W tych przypadkach określenie celu emisji jest obowiązkowe. Przepis uzależnia więc obowiązek wskazania celu od statusu emitenta, a nie od samego rodzaju obligacji.

Jeżeli cel emisji został określony, środki pochodzące z emisji mogą zostać przeznaczone wyłącznie na ten cel. Emitent nie może wykorzystać ich do realizacji innego zamierzenia. Zasada ta obowiązuje niezależnie od tego, czy określenie celu było dobrowolne, czy wymagane ze względu na rodzaj emitenta.

W praktyce przepis rozdziela dwie sytuacje. W pierwszej emitent sam decyduje o wskazaniu celu, lecz po jego określeniu jest związany tym wskazaniem. W drugiej określenie celu jest konieczne już na etapie emisji, a późniejsze przeznaczenie środków również musi odpowiadać temu celowi. Regulacja łączy zatem możliwość określenia celu z obowiązkiem wykorzystania środków zgodnie z przyjętym przeznaczeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 238.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 31.Art. 33.