Art. 22. Prawo do stałego aktualizowania wiedzy i umiejętności zawodowych

Osoba wykonująca zawód medyczny ma prawo do stałego aktualizowania wiedzy i umiejętności zawodowych przez uczestnictwo w ramach kształcenia podyplomowego w:

1) szkoleniu specjalizacyjnym – na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2025 r. poz. 342);

2) kursie kwalifikacyjnym.

Komentarz do Art. 22.

Przepis przyznaje osobie wykonującej zawód medyczny prawo do stałego aktualizowania wiedzy i umiejętności zawodowych. Aktualizacja ta ma odbywać się w ramach kształcenia podyplomowego, a więc po uzyskaniu przygotowania właściwego dla wykonywanego zawodu. Regulacja wskazuje dwie formy takiego kształcenia:

szkolenie specjalizacyjne, prowadzone na zasadach określonych w ustawie wskazanej w punkcie 1,
kurs kwalifikacyjny, wymieniony jako odrębna forma kształcenia.

Szkolenie specjalizacyjne jest powiązane z zasadami określonymi w odrębnej ustawie dotyczącej uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Oznacza to, że sam przepis nie opisuje przebiegu tego szkolenia ani warunków uzyskania tytułu, lecz odsyła w tym zakresie do wskazanej ustawy. W odniesieniu do kursu kwalifikacyjnego przepis wymienia tę formę, ale nie określa jej programu, organizacji ani warunków ukończenia.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na potwierdzeniu, że rozwój wiedzy i umiejętności zawodowych jest elementem wykonywania zawodu medycznego, a osoba wykonująca taki zawód może realizować go przez jedną z dwóch wskazanych ścieżek kształcenia podyplomowego. Przepis określa więc podstawę tego prawa oraz ramy, w których może być ono wykonywane.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1972.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.